<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" >

<channel><title><![CDATA[Monasterio de la Conversi&oacute;n - CARTAS Y DOCUMENTOS]]></title><link><![CDATA[https://www.monasteriodelaconversion.com/cartas-y-documentos]]></link><description><![CDATA[CARTAS Y DOCUMENTOS]]></description><pubDate>Thu, 12 Mar 2026 15:11:13 +0100</pubDate><generator>Weebly</generator><item><title><![CDATA[Lettre de communion. Noël 2018]]></title><link><![CDATA[https://www.monasteriodelaconversion.com/cartas-y-documentos/december-17th-2018]]></link><comments><![CDATA[https://www.monasteriodelaconversion.com/cartas-y-documentos/december-17th-2018#comments]]></comments><pubDate>Mon, 17 Dec 2018 21:28:46 GMT</pubDate><category><![CDATA[FRANC&Eacute;S]]></category><guid isPermaLink="false">https://www.monasteriodelaconversion.com/cartas-y-documentos/december-17th-2018</guid><description><![CDATA[ 	 		 			 				 					 						  Que la terre s'ouvre el produise le Sauveur Is 45, 8   					 								 					 						    Español     					 							 		 	          Oui! Toi, Tu es. Tout a du sens.&nbsp;1.- L&rsquo;annonce de ta visite. Toute la Cr&eacute;ation parle de Toi. Si nos oreilles sont attentives, &nbsp;le mutisme du cr&eacute;&eacute; n&rsquo;existe pas ; si nos yeux &nbsp;scrutent les horizons, il n&rsquo;y a pas vide de Toi. La nuit, le jour, l&rsquo;air bleu ou le vent, l&rsquo;herbe des ch [...] ]]></description><content:encoded><![CDATA[<div><div class="wsite-multicol"><div class="wsite-multicol-table-wrap" style="margin:0 -15px;"> 	<table class="wsite-multicol-table"> 		<tbody class="wsite-multicol-tbody"> 			<tr class="wsite-multicol-tr"> 				<td class="wsite-multicol-col" style="width:83.529411764706%; padding:0 15px;"> 					 						  <h2 class="wsite-content-title" style="text-align:justify;"><font color="#2a2a2a">Que la terre s'ouvre el produise le Sauveur <font size="5">Is 45, 8</font></font></h2>   					 				</td>				<td class="wsite-multicol-col" style="width:16.470588235294%; padding:0 15px;"> 					 						  <div style="text-align:center;"><div style="height: 10px; overflow: hidden;"></div> <a class="wsite-button wsite-button-small wsite-button-highlight" href="http://www.monasteriodelaconversion.com/cartas-y-documentos/carta-de-comunion-navidad-2018" target="_blank"> <span class="wsite-button-inner">Espa&ntilde;ol</span> </a> <div style="height: 10px; overflow: hidden;"></div></div>   					 				</td>			</tr> 		</tbody> 	</table> </div></div></div>  <div><div class="wsite-image wsite-image-border-none " style="padding-top:0px;padding-bottom:10px;margin-left:0px;margin-right:0px;text-align:center"> <a> <img src="https://www.monasteriodelaconversion.com/uploads/1/0/6/0/106021/xmas-cosmos-2018-web_1_orig.jpg" alt="Imagen" style="width:auto;max-width:100%" /> </a> <div style="display:block;font-size:90%"></div> </div></div>  <div class="paragraph"><font color="#2a2a2a"><font size="6">Oui! Toi, Tu es. Tout a du sens.</font><br />&nbsp;<br /><strong>1.-</strong> L&rsquo;annonce de ta visite. Toute la Cr&eacute;ation parle de Toi. Si nos oreilles sont attentives, &nbsp;le mutisme du cr&eacute;&eacute; n&rsquo;existe pas ; si nos yeux &nbsp;scrutent les horizons, il n&rsquo;y a pas vide de Toi. La nuit, le jour, l&rsquo;air bleu ou le vent, l&rsquo;herbe des champs et la vitesse des rivi&egrave;res, murmurent et chuchotent et, en leur rumeur, nous pouvons Te reconna&icirc;tre. Tout te nomme comme Toi, au commencement, Tu l&rsquo;as nomm&eacute; et cela a exist&eacute;. Oui&nbsp;! Le monde r&eacute;v&egrave;le le myst&egrave;re de ta pr&eacute;sence<br />Chaque &ecirc;tre humain est l&rsquo;image de ce Dieu invisible que nous pressentons et auquel nous parlons&nbsp;; il fait r&eacute;f&eacute;rence &agrave; Lui seulement avec son &ecirc;tre dans ce monde parce qu&rsquo;&eacute;lu comme lieu privil&eacute;gi&eacute; de la visitation de Dieu. Dieu s&rsquo;est fait une maison dans ce cosmos et dans le m&ecirc;me &ecirc;tre humain.<br />Nous pouvons suivre &agrave; la trace cette empreinte pour te trouver, mais cela ne nous suffit pas parce que nous d&eacute;sirons toujours le visage, l&rsquo;&eacute;treinte&nbsp; la &nbsp;plus profonde, la pr&eacute;sence vive. Tu es encore loin, et c&rsquo;est pour cela que ta venue nous est urgente, approche-toi et rends-nous visite.&nbsp; Si notre cri n&rsquo;&eacute;tait pas entendu avec d&eacute;sespoir, nous n&rsquo;aurions qu&rsquo;&agrave; conformer notre vie &agrave; ce monde &eacute;troit et insuffisant, parce que nous vivons entre &nbsp;le sentiment d&rsquo;une r&eacute;alit&eacute; au-del&agrave; de ce que nous voyons et la tentation de conformer la vie &agrave; ce que nous voyons, entre regarder au loin ou r&eacute;duire le regard. Nous ne pouvons que te presser ou nous taire pour toujours.<br />Voici que tout parle de Toi nous pr&eacute;venant de ta visite. Les cieux s&rsquo;ouvriront et distilleront &nbsp;la ros&eacute;e, la justice fleurira, et le Seigneur viendra (Cfr. Is 45, 8). Tout annonce ta venue. &laquo;&nbsp;Oui, ma venue &nbsp;est proche!&nbsp;&raquo; (Ap 22, 7). Et quand J&eacute;sus, le Seigneur, viendra, la distance se raccourcira entre le visible et l&rsquo;invisible, l&rsquo;immanent et le transcendent, le contingent et l&rsquo;&eacute;ternel, le Dieu qui habite le ciel et l&rsquo;homme sur la terre.<br />&nbsp;<br /><strong>2.- </strong>Toi, tu es ici. La Cr&eacute;ation t&rsquo;attend parce que c&rsquo;est seulement quand Tu y es qu&rsquo;elle parvient &agrave; son sens le plus entier. Tu es l&agrave;, et alors, tout est l&agrave; o&ugrave; il doit &ecirc;tre, et tout devant Toi se fait &nbsp;pr&eacute;sent. Quand Tu appelles les &ecirc;tres, ils existent (Cfr. Baruch 3, 35); les &eacute;toiles vont &agrave; ta recherche, leur orbite a en Toi leur repos&nbsp;; les arbres battent des mains, les collines poussent des cris de joie, (Is 55, 12), les anges chantent avec joie ta gloire (Lc 2, 14), et les hommes de tous les confins de la terre, se r&eacute;unissent et se prosternent aupr&egrave;s de l&rsquo;Enfant nouveau-n&eacute;. (Mt 2,11).<br />Toute la Cr&eacute;ation et toute l&rsquo;humanit&eacute; ouvre son sein pour t&rsquo;accueillir. Les animaux te r&eacute;chauffent et t&rsquo;abritent, les hommes apportent &nbsp;devant Toi leur travail et leur peines, leurs fromage blanc et leur miel&nbsp;; la m&egrave;re recouvre et donne le sein &agrave; un Dieu. Le p&egrave;re soutient le myst&egrave;re de son humble accueil. Tout est devant Toi. Tu es arriv&eacute; et tout t&rsquo;attendait. &nbsp;La visite de Dieu en J&eacute;sus a fait possible que l&rsquo;invisible soit vu, l&rsquo;intouchable soit touch&eacute;, de savourer l&rsquo;incr&eacute;&eacute;. Et si &nbsp;&agrave; ton arriv&eacute;e les hommes ne chantaient &nbsp;pas, les anges ont d&ucirc; chanter. Parce que &laquo;&nbsp;il y a eu des cantiques, oui&nbsp;!, dans les temps obscurs&nbsp;&raquo;<br />Si J&eacute;sus nait au milieu de nous, &agrave; nouveau le chaos se transforme en cosmos et la vie, m&ecirc;me celle du plus d&eacute;muni et pauvre parmi toutes les cr&eacute;atures, a une cause et trouve son destin parce que le Fils est venu &agrave; cette chair et l&rsquo;a &eacute;pous&eacute; en alliance &eacute;ternelle, faisant de Dieu et de l&rsquo;homme une unique pi&egrave;ce en Lui. Le sommet du salut est ce &laquo;&nbsp;ostrak&oacute;n&nbsp;&raquo;, cette tess&egrave;re divine, Dieu-Homme s&rsquo;unissent, co&iuml;ncident&nbsp; et s&rsquo;allient. En J&eacute;sus-Christ, Dieu et l`&ecirc;tre humain se sont r&eacute;concili&eacute;s c&rsquo;est pr&eacute;cis&eacute;ment cette v&eacute;rit&eacute; qui rend possible le fait de tout comprendre, tout assumer, m&ecirc;me cette vie qui dans sa beaut&eacute;, laisse entrevoir la Lumi&egrave;re indicible, et qui dans sa contingence, est tr&egrave;s insuffisante.&nbsp; Dieu n&rsquo;est pas un ennemi pour l&rsquo;homme et l&rsquo;homme n&rsquo;est pas un ennemi pour Dieu, ils sont amis.<br />Notre attente &nbsp;a &eacute;t&eacute; combl&eacute;e. Mais cela ne suffit pas non plus, c&rsquo;est &nbsp;pourquoi chaque ann&eacute;e nous nous souvenons de ce qui s&rsquo;est pass&eacute;, image d&rsquo;une venue d&eacute;finitive, dans laquelle l&rsquo;unit&eacute; sera soud&eacute;e pour toujours. Tu viens et Tu viendras. Tu es et Tu seras l&agrave;. L&agrave; o&ugrave; ta venue nous am&egrave;ne.<br />&nbsp;<br /><strong>3.-</strong> Recevez-le. &laquo;&nbsp;Nous attendons un &nbsp;Sauveur. Le Seigneur J&eacute;sus-Christ&nbsp;&raquo; (Tit 2, 13). La r&eacute;ponse de l&rsquo;homme devant ce lumineux myst&egrave;re ne peut &Ecirc;tre autre que celle d&rsquo;accueillir le Seigneur qui arrive, le recevoir ici, dans notre vie quotidienne&nbsp; et dans notre monde personnel et social, communautaire et eccl&eacute;sial. Recevez le Dieu qui vient, &nbsp;accueillez-Le et laissez-Le entrer pour qu&rsquo;il op&egrave;re le miracle de la communion r&eacute;conciliatrice entre Dieu et l&rsquo;homme, et entre les &nbsp;hommes entre eux. Nous avons besoin d&rsquo;apprendre &agrave; recevoir, &agrave; nous ouvrir et &agrave; laisser les fermetures &nbsp;provoqu&eacute;es par la peur, l&rsquo;&eacute;go&iuml;sme et l&rsquo;angoisse. Ouvrons, donc, les portes de l&rsquo;accueil (cfr. Is 26, 1-6), recevons le Seigneur qui arrive et nous demande d&rsquo;&ecirc;tre accueilli et re&ccedil;u.<br />&nbsp;<strong><br />Joyeuse P&acirc;que de la Nativit&eacute; du Seigneur!</strong><br />&nbsp;<br />Monast&egrave;re de la Conversion<br />Sotillo de la Adrada, &Aacute;vila<br />&nbsp;<br /><br />&#8203;<br />&laquo;&nbsp;Par Toi toutes les choses sont parvenues &agrave; &ecirc;tre. Le monde n&rsquo;est plus une nature install&eacute;e sur son propre myst&egrave;re&nbsp;; il est ton &oelig;uvre. Tu l&rsquo;as con&ccedil;ue &nbsp;et Tu l&rsquo;as fait exister. Par Toi elle a r&eacute;alit&eacute; et force, essence et sens, et Tu as rendu t&eacute;moignage d&rsquo;elle en disant &ldquo;qu&rsquo;elle est bonne&rdquo;, &ldquo;tr&egrave;s bonne&rdquo;.<br />Je crois que tout a &eacute;t&eacute; cr&eacute;&eacute; par Toi, &ocirc; Dieu.<br />Apprends-moi &agrave; comprendre cette v&eacute;rit&eacute;. C&rsquo;est la v&eacute;rit&eacute; de mon existence.<br />Si on l&rsquo;oublie, je me plonge dans le d&eacute;raisonnable et la sottise.<br />Mon c&oelig;ur est d&rsquo;accord avec elle.<br />Je ne veux pas vivre par droit propre, mais affranchi par Toi.<br />Je n&rsquo;ai rien par moi-m&ecirc;me&nbsp;; tout est ton don et seulement sera mien si je le re&ccedil;ois de Toi.<br />Constamment je me re&ccedil;ois de ta main.<br />C&rsquo;est ainsi et ainsi cela doit &ecirc;tre. Celle-ci est ma joie et ma v&eacute;rit&eacute;.<br />Constamment tes yeux me regardent et je vis de ton regard, mon Cr&eacute;ateur et mon Sauveur.<br />Apprends-moi &agrave; comprendre, dans le silence de ta pr&eacute;sence, le myst&egrave;re de mon existence.<br />Et de ce que j&rsquo;existe par Toi, devant Toi et pour Toi. Amen&raquo;<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; R. Guardini</font></div>]]></content:encoded></item><item><title><![CDATA[Carta de Comunión - Navidad 2018]]></title><link><![CDATA[https://www.monasteriodelaconversion.com/cartas-y-documentos/carta-de-comunion-navidad-2018]]></link><comments><![CDATA[https://www.monasteriodelaconversion.com/cartas-y-documentos/carta-de-comunion-navidad-2018#comments]]></comments><pubDate>Mon, 17 Dec 2018 21:27:45 GMT</pubDate><category><![CDATA[Uncategorized]]></category><guid isPermaLink="false">https://www.monasteriodelaconversion.com/cartas-y-documentos/carta-de-comunion-navidad-2018</guid><description><![CDATA[        	 		 			 				 					 						  &Aacute;brete, tierra, haz germinar al Salvador Is 45, 8   					 								 					 						    en francés     					 							 		 	    	 		 			 				 					 						     					 								 					 						     					 							 		 	   &iexcl;S&iacute;! T&uacute; est&aacute;s. Todo tiene sentido.1.-&nbsp;El aviso de tu visita. Toda la Creaci&oacute;n habla de Ti. Si nuestros o&iacute;dos est&aacute;n atentos no existe la mudez de lo creado; si nuestros ojos escudri&ntilde;an los hori [...] ]]></description><content:encoded><![CDATA[<div><div class="wsite-image wsite-image-border-none " style="padding-top:10px;padding-bottom:10px;margin-left:0;margin-right:0;text-align:center"> <a> <img src="https://www.monasteriodelaconversion.com/uploads/1/0/6/0/106021/xmas-cosmos-2018-web_2_orig.jpg" alt="Imagen" style="width:auto;max-width:100%" /> </a> <div style="display:block;font-size:90%"></div> </div></div>  <div><div class="wsite-multicol"><div class="wsite-multicol-table-wrap" style="margin:0 -15px;"> 	<table class="wsite-multicol-table"> 		<tbody class="wsite-multicol-tbody"> 			<tr class="wsite-multicol-tr"> 				<td class="wsite-multicol-col" style="width:81.699346405229%; padding:0 15px;"> 					 						  <h2 class="wsite-content-title"><span style="color:rgb(42, 42, 42)">&Aacute;brete, tierra, haz germinar al Salvador <font size="5">Is 45, 8</font></span></h2>   					 				</td>				<td class="wsite-multicol-col" style="width:18.300653594771%; padding:0 15px;"> 					 						  <div style="text-align:left;"><div style="height: 10px; overflow: hidden;"></div> <a class="wsite-button wsite-button-small wsite-button-highlight" href="http://www.monasteriodelaconversion.com/cartas-y-documentos/december-17th-2018" target="_blank"> <span class="wsite-button-inner">en franc&eacute;s</span> </a> <div style="height: 10px; overflow: hidden;"></div></div>   					 				</td>			</tr> 		</tbody> 	</table> </div></div></div>  <div><div class="wsite-multicol"><div class="wsite-multicol-table-wrap" style="margin:0 -15px;"> 	<table class="wsite-multicol-table"> 		<tbody class="wsite-multicol-tbody"> 			<tr class="wsite-multicol-tr"> 				<td class="wsite-multicol-col" style="width:49.803921568627%; padding:0 15px;"> 					 						  <div class="wsite-spacer" style="height:10px;"></div>   					 				</td>				<td class="wsite-multicol-col" style="width:50.196078431373%; padding:0 15px;"> 					 						  <div class="wsite-spacer" style="height:10px;"></div>   					 				</td>			</tr> 		</tbody> 	</table> </div></div></div>  <div class="paragraph"><span style="color:rgb(42, 42, 42)"><font size="6">&iexcl;S&iacute;! T&uacute; est&aacute;s. Todo tiene sentido.</font></span><br /><strong style="color:rgb(42, 42, 42)">1.-</strong><span style="color:rgb(42, 42, 42)">&nbsp;El aviso de tu visita. Toda la Creaci&oacute;n habla de Ti. Si nuestros o&iacute;dos est&aacute;n atentos no existe la mudez de lo creado; si nuestros ojos escudri&ntilde;an los horizontes no hay vac&iacute;o de Ti. La noche, el d&iacute;a, el aire azul o el viento, la yerba de los campos y el r&aacute;pido de los r&iacute;os, murmuran y susurran y en su rumor podemos reconocerte. Todo va nombr&aacute;ndote como T&uacute;, en el principio, lo nombraste y existi&oacute;. &iexcl;S&iacute;! El mundo revela el misterio de tu presencia.</span><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">Cada ser humano es la imagen de ese Dios invisible que barruntamos y al que hablamos, que hace referencia a &Eacute;l con su solo estar en este mundo porque ha sido elegido como el lugar privilegiado de la visitaci&oacute;n de Dios. Dios se ha hecho una casa en este cosmos y en el mismo ser humano.</span><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">Podemos rastrear esta huella para encontrarte pero no nos basta porque anhelamos siempre el rostro, el abrazo m&aacute;s hondo, la presencia viva. Todav&iacute;a est&aacute;s lejos y por eso urgimos tu venida, que te acerques y nos visites. Si nuestro grito no fuera escuchado desesperadamente, habr&iacute;amos de conformar la vida a este mundo estrecho e insuficiente, porque vivimos entre el barrunto de una realidad m&aacute;s all&aacute; de la que vemos y la tentaci&oacute;n de conformar la vida en lo que vemos, entre mirar lejos o recortar la mirada. No podemos hacer sino urgirte o enmudecer para siempre.</span><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">He aqu&iacute; que todo habla de Ti avisando de tu visita. Se abrir&aacute;n los cielos y destilar&aacute;n el roc&iacute;o, florecer&aacute; la justicia, vendr&aacute; el Se&ntilde;or (cf. Is 45, 8). Todo avisa de tu venida. &ldquo;S&iacute;, yo vengo pronto&rdquo; (Ap 22, 7). Y, cuando venga Jes&uacute;s, el Se&ntilde;or, se acortar&aacute; la distancia entre lo visible y lo invisible, lo inmanente y lo trascendente, lo contingente y lo eterno, el Dios que habita en el cielo y el hombre, en la tierra.</span><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">&nbsp;</span><br /><strong style="color:rgb(42, 42, 42)">2.-</strong><span style="color:rgb(42, 42, 42)">&nbsp;T&uacute; est&aacute;s aqu&iacute;. La Creaci&oacute;n te espera porque solo cuando T&uacute; est&aacute;s cobra su sentido m&aacute;s pleno. T&uacute; est&aacute;s aqu&iacute; y, entonces, todo est&aacute; donde tiene que estar, y todo ante Ti se hace presente. Cuando T&uacute; llamas a los seres existen (cf. Bar 3, 35); las estrellas van en tu b&uacute;squeda, su &oacute;rbita tiene en Ti su descanso; los &aacute;rboles aplauden, las colinas gritan de alegr&iacute;a (Is 55, 12), los &aacute;ngeles cantan con j&uacute;bilo tu gloria (Lc 2, 14) y los hombres, desde todos los confines de la tierra, se re&uacute;nen y se postran ante el Ni&ntilde;o reci&eacute;n nacido (Mt 2,11).</span><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">Toda la Creaci&oacute;n y toda la humanidad abre su seno para acogerte. Los animales te dan el calor y el cobijo, los hombres traen ante Ti su trabajo y sus penas, su reques&oacute;n y su miel; la madre arropa y da de mamar a un Dios. El padre sostiene el misterio con su humilde acogida. Todo est&aacute; ante Ti. T&uacute; has llegado y todo te esperaba. La visita de Dios en Jes&uacute;s ha hecho posible que lo invisible sea visto, lo intocable sea tocado, saborear lo increado. Y, si a tu llegada los hombres no cantaran, cantar&aacute;n los &aacute;ngeles. Porque &ldquo;habr&aacute; c&aacute;nticos, &iexcl;s&iacute;! En los tiempos oscuros&rdquo;.</span><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">Si Jes&uacute;s nace en medio de nosotros de nuevo el caos se transforma en cosmos y la vida, incluso la del m&aacute;s indefenso y pobre de todas las criaturas, tiene un porqu&eacute; y halla su destino porque el Hijo ha venido a esta carne y se ha desposado con ella en alianza eterna haciendo de Dios y el hombre una &uacute;nica pieza en &Eacute;l. La cima de la salvaci&oacute;n es este &ldquo;ostrak&oacute;n&rdquo;, esta t&eacute;sera divina, en el Dios Hombre se unen, encajan y se al&iacute;an. En Jesucristo, Dios y el ser humano han quedado reconciliados y es precisamente esta verdad la que hace posible comprender todo, asumir todo, incluso esta vida que, en su belleza, deja atisbar la Luz indecible y, en su contingencia, es muy insatisfactoria. Dios no es un enemigo para el hombre y el hombre no es un enemigo para Dios, est&aacute;n amigados.</span><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">Nuestra expectativa ha sido colmada. Pero tampoco basta, por eso cada a&ntilde;o recordamos lo que aconteci&oacute;, imagen de una venida definitiva, en la que la unidad quedar&aacute; soldada a Fuego para siempre. Vienes y vendr&aacute;s. Est&aacute;s y estar&aacute;s all&iacute;. Donde T&uacute; con tu venida nos llevas.</span><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">&nbsp;</span><br /><strong style="color:rgb(42, 42, 42)">3.-</strong><span style="color:rgb(42, 42, 42)">&nbsp;Recibidle. &ldquo;Aguardamos un Salvador. El Se&ntilde;or Jesucristo&rdquo; (Tit 2, 13). La respuesta del hombre ante este luminoso misterio no puede ser otra sino la de acoger al Se&ntilde;or que llega, recibirle aqu&iacute;, en nuestra vida cotidiana y en nuestro mundo personal y social, comunitario y eclesial. Al Dios que viene, recibidle; al Se&ntilde;or que se acerca, acogedle. Y dejadle entrar para que se obre el milagro de la comuni&oacute;n reconciliadora entre Dios y el hombre, de los hombres entre s&iacute;. Necesitamos aprender a recibir, a abrirnos y dejar las cerrazones provocadas por el miedo, el ego&iacute;smo o &nbsp;la angustia. Abramos, pues, las puertas de la acogida (cf. Is 26, 1-6), recibamos al Se&ntilde;or que llega y nos pide ser acogido y recibido.</span><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">&nbsp;</span><br /><strong style="color:rgb(42, 42, 42)">&iexcl;Feliz Pascua de la Natividad del Se&ntilde;or!</strong><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">&nbsp;</span><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">Monasterio de la Conversi&oacute;n</span><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">Sotillo de la Adrada, &Aacute;vila</span><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">&nbsp;</span><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">&nbsp;</span><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">&ldquo;Por Ti llegaron a ser tambi&eacute;n todas las cosas. El mundo ya no es una naturaleza asentada en su misterio propio; es obra Tuya. T&uacute; la ideaste e hiciste que existiera. Por Ti tiene realidad y fuerza, esencia y sentido, y T&uacute; diste de ella el testimonio de que es &ldquo;buena&rdquo; y &ldquo;muy buena&rdquo;.</span><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">Creo que todo fue creado por Ti, oh Dios.</span><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">Ens&eacute;&ntilde;ame a comprender esta verdad.</span><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">Es la verdad de mi existencia.</span><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">Si se olvida, me hundo en la sinraz&oacute;n y la insensatez.</span><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">Mi coraz&oacute;n est&aacute; de acuerdo con ella.</span><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">No quiero vivir por derecho propio, sino emancipado por Ti.</span><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">Nada tengo por m&iacute; mismo; todo es don tuyo y solo ser&aacute; m&iacute;o si lo recibo de Ti.</span><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">Constantemente estoy recibi&eacute;ndome de tu mano.</span><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">As&iacute; es y as&iacute; ha de ser.</span><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">Esta es mi verdad y mi alegr&iacute;a.</span><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">Constantemente me miran tus ojos y yo vivo de tu mirada, Creador y Salvador m&iacute;o.</span><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">Ens&eacute;&ntilde;ame a comprender, en el silencio de tu presencia, el misterio de que yo exista.</span><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">Y de que exista por Ti, ante Ti y para Ti. Am&eacute;n&rdquo;.</span><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; R. Guardini</span></div>]]></content:encoded></item><item><title><![CDATA[Pascha]]></title><link><![CDATA[https://www.monasteriodelaconversion.com/cartas-y-documentos/pascha]]></link><comments><![CDATA[https://www.monasteriodelaconversion.com/cartas-y-documentos/pascha#comments]]></comments><pubDate>Tue, 10 Apr 2018 10:00:00 GMT</pubDate><category><![CDATA[POLACO]]></category><guid isPermaLink="false">https://www.monasteriodelaconversion.com/cartas-y-documentos/pascha</guid><description><![CDATA[Pascha Niewinnego, kt&oacute;ry zbawia  List braterskiChrystus bowiem r&oacute;wnie&#380; raz umar&#322; za grzechy, sprawiedliwy za niesprawiedliwych, aby was do Boga przyprowadzi&#263;&nbsp;(1P 3, 18).   Kochani bracia i siostry,Pasch&#261; rozpoczyna si&#281; s&#261;d nad &#347;wiatem (J 12, 31), nad &#380;yciem, nad cz&#322;owiekiem, nad Bogiem i trzeba zacz&#261;&#263; od oczywistego i pewnego stwierdzenia, &#380;e &#322;atwo jest nam uto&#380;samia&#263; si&#281; z ofiarami, poniewa&#380;  [...] ]]></description><content:encoded><![CDATA[<h2 class="wsite-content-title"><font color="#2a2a2a">Pascha Niewinnego, kt&oacute;ry zbawia</font></h2>  <div class="paragraph"><font color="#2a2a2a" size="6">List braterski</font><br /><font color="#2a2a2a"><strong>Chrystus bowiem r&oacute;wnie&#380; raz umar&#322; za grzechy, sprawiedliwy za niesprawiedliwych, aby was do Boga przyprowadzi&#263;</strong>&nbsp;(1P 3, 18).</font></div>  <span class='imgPusher' style='float:left;height:24px'></span><span style='display: table;width:auto;position:relative;float:left;max-width:100%;;clear:left;margin-top:20px;*margin-top:40px'><a><img src="https://www.monasteriodelaconversion.com/uploads/1/0/6/0/106021/editor/el-inocente_8.jpg?1522663519" style="margin-top: 5px; margin-bottom: 5px; margin-left: 0px; margin-right: 10px; border-width:1px;padding:3px; max-width:100%" alt="Imagen" class="galleryImageBorder wsite-image" /></a><span style="display: table-caption; caption-side: bottom; font-size: 90%; margin-top: -5px; margin-bottom: 5px; text-align: center;" class="wsite-caption"></span></span> <div class="paragraph" style="text-align:justify;display:block;"><font color="#2a2a2a">Kochani bracia i siostry,</font><br /><font color="#2a2a2a">Pasch&#261; rozpoczyna si&#281; s&#261;d nad &#347;wiatem (J 12, 31), nad &#380;yciem, nad cz&#322;owiekiem, nad Bogiem i trzeba zacz&#261;&#263; od oczywistego i pewnego stwierdzenia, &#380;e &#322;atwo jest nam uto&#380;samia&#263; si&#281; z ofiarami, poniewa&#380; jeste&#347;my rzeczywi&#347;cie blisko nich, ale nikt z nas nie przyznaje si&#281; do bycia oprawc&#261;, kt&oacute;rym tak&#380;e jeste&#347;my, kt&oacute;rego nosimy w sobie, kt&oacute;ry przyczaja si&#281;, ukryty w ca&#322;ym szeregu powszednich dzia&#322;a&#324;, kt&oacute;re go uwidaczniaj&#261;, pozostawiaj&#261;c bez wyroku. Nie jeste&#347;my niewinni! Wszyscy do&#347;wiadczyli&#347;my poczucia winy, mamy pewno&#347;&#263;, &#380;e nasze &#380;ycie utraci&#322;o niewinno&#347;&#263; na kt&oacute;rym&#347; z pierwszych zakr&#281;t&oacute;w. Chcemy przekracza&#263;, nawet ten najbardziej niewinny z nas, d&#261;&#380;y do odkrycia tajemnic i jest nimi wabiony do tego stopnia, &#380;e jest zdolny zaryzykowa&#263;, wkraczaj&#261;c w najciemniejsze sfery; zag&#322;&#281;bia si&#281; w nie b&#261;d&#378; przez zwyk&#322;&#261; ciekawo&#347;&#263;, b&#261;d&#378; przez ch&#281;&#263; do&#347;wiadczenia na w&#322;asnej sk&oacute;rze, b&#261;d&#378; przez pragnienie odkrycia tego, co wo&#322;a w nas - jako fa&#322;szywa obietnica wolno&#347;ci i szcz&#281;&#347;cia, kt&oacute;rego tak pragniemy - &#380;e musi zosta&#263; odkryte.</font><br /><font color="#2a2a2a">Nie jeste&#347;my niewinni, ale czy czujemy si&#281; winni? W &#347;wiecie, w kt&oacute;rym nie ma winnych, uznanie w&#322;asnej winy zakrawa na rzecz niemo&#380;liw&#261;, na niekorzy&#347;&#263;, budzi niepok&oacute;j. Je&#347;li nie pope&#322;nili&#347;my obrzydliwych przest&#281;pstw ani okrutnych czyn&oacute;w, to mo&#380;emy by&#263; jedynie wdzi&#281;czni, &#380;e nasze &#380;ycie nie by&#322;o w r&#281;kach tych, kt&oacute;rzy mogli nas do nich doprowadzi&#263;. Nie wiemy co by si&#281; z nami sta&#322;o, gdyby&#347;my znale&#378;li si&#281; w sytuacji, w kt&oacute;rej &#380;y&#322;o wielu kat&oacute;w.</font><br /><font color="#2a2a2a">Jakkolwiek, dzielimy los cz&#322;owieka, z tym rodzajem si&#281; stykamy, z nim si&#281; uto&#380;samiamy. Stworzenie nadziei, kt&oacute;rym jeste&#347;my - kiedy uznaje swoj&#261; win&#281; albo kiedy zostaje oskar&#380;one - prosi o &#322;askawo&#347;&#263; i obron&#281;, kt&oacute;rej nie mo&#380;e udzieli&#263; ani sobie samemu, ani innym. &nbsp;</font><br /><font color="#2a2a2a">B&oacute;g Starego Testamentu bierze na siebie grzech ludu (Wj 34, 6-7). To B&oacute;g <em>bogaty w mi&#322;osierdzie</em> (Ef 2, 4-9), kt&oacute;ry przebacza winy i podtrzymuje obietnic&#281;, poniewa&#380; jest niewinny, a tylko niewinny ma moc przebaczenia. Ta Bo&#380;a niewinno&#347;&#263; zostaje ujawniona w Synu, w Sprawiedliwym, kt&oacute;ry bierze na siebie ci&#281;&#380;ar sprawcy (J 19, 17), uznaj&#261;c to kim nie jest, staj&#261;c si&#281; winowajc&#261;, skazanym na &#347;mier&#263;, aby wyda&#263; bitw&#281;, kt&oacute;ra nale&#380;a&#322;a do nas. Winny! On wszed&#322; do rzeki grzesznik&oacute;w i od momentu Chrztu podzieli&#322; los cz&#322;owieka, dope&#322;niwszy go wyrokiem &#347;mierci, w Chrzcie krwi, kiedy zast&#281;puj&#261;c nas, postawi&#322; si&#281; na naszym miejscu, zadzia&#322;a&#322; na nasz&#261; korzy&#347;&#263; i przej&#261;&#322; si&#281; naszymi grzechami, prosz&#261;c Ojca o przebaczenie (&#321;k 23, 34). W Nim zostali&#347;my pojednani. <em>Albowiem w Chrystusie B&oacute;g jedna&#322; z sob&#261; &#347;wiat, nie poczytuj&#261;c ludziom ich grzech&oacute;w, nam za&#347; przekazuj&#261;c s&#322;owo jednania</em> (2 Kor 5, 19).</font><br /><font color="#2a2a2a">To jest bezmiar (brak miary) mi&#322;o&#347;ci Boga, objawiony w Chrystusie Jezusie, kt&oacute;ry ma nieograniczon&#261; moc, aby zwyci&#281;&#380;a&#263; z&#322;o, win&#281;, nienawi&#347;&#263;, lekcewa&#380;enie. On przyj&#261;&#322; nasz&#261; egzystencj&#281; winowajc&oacute;w, grzesznik&oacute;w, i staje na naszym miejscu, nie tylko po to, aby nas zast&#261;pi&#263;, ale r&oacute;wnie&#380; po to, aby wyst&#261;pi&#263; w naszym imieniu przed Ojcem i urzeczywistni&#263; ostateczn&#261; i definitywn&#261; odbudow&#281;, kt&oacute;ra zak&#322;ada odnow&#281; ca&#322;kowit&#261; (Ap 21, 5).</font><br /><font color="#2a2a2a">Do kt&oacute;rego winnego jest skierowana ta mi&#322;o&#347;&#263; totalna i odnawiaj&#261;ca, ta &#322;aska pojednania? Nie do jakiegokolwiek winnego, ale do skruszonego winowajcy. Tu jest nasz niekwestionowany udzia&#322;, to jest nasze zadanie wobec daru, to najcenniejsza &#322;aska, odpowied&#378; najbardziej wolna, najbardziej drogocenna. Wyrazi&#263; skruch&#281; za wszelkie z&#322;o wobec ogromu otrzymanego dobra, aby us&#322;ysze&#263; od Niewinnego ostateczny wyrok nad nami: Niewinny (&#321;k 23, 43).</font><br /><font color="#2a2a2a">Zostali&#347;my wyzwoleni od grzechu, &#347;mierci i z&#322;a moc&#261; Baranka i ta paradoksalna rzeczywisto&#347;&#263; chrze&#347;cija&#324;stwa to najja&#347;niejsza, ale i najbardziej zdumiewaj&#261;ca prawda, kt&oacute;ra ukazuje wszech-s&#322;abo&#347;&#263;, brak przemocy, niemoc jako prawdziw&#261; pot&#281;g&#281;, kt&oacute;ra mia&#380;d&#380;y si&#322;y z&#322;a. Pasja Chrystusa otwiera now&#261; &#347;cie&#380;k&#281; w relacji mi&#281;dzy lud&#378;mi i Bogiem oraz pomi&#281;dzy nami, kt&oacute;rzy jeste&#347;my dla siebie bra&#263;mi i dzie&#263;mi:&nbsp; niewinny poszukuje winowajcy, aby go ocali&#263;; niewinny nie stosuje przemocy, aby uchroni&#263; winnego od b&#322;&#281;du, ale prowokuje go mi&#322;o&#347;ci&#261; ponad miar&#281;, kt&oacute;ra powstrzymuje szale&#324;cz&#261; lawin&#281; z&#322;a. A&#380; winowajca uzna, &#380;e <em>prawdziwie, Ten by&#322; Synem Bo&#380;ym</em> (Mt 27, 54).</font><br /><font color="#2a2a2a">Zostali&#347;my obmyci krwi&#261; Niewinnego (1 J 1, 7) i od tamtej pory m&#281;cze&#324;stwo jest najbardziej radykalnym sposobem na&#347;ladowania Jezusa, a zatem, jest drog&#261; Ko&#347;cio&#322;a. Chocia&#380; na&#347;ladowanie Go prowadzi cz&#322;owieka po bolesnych &#347;ladach, to jednak zmierzaj&#261; one do paschalnego poranka, do udzia&#322;u ze Zmartwychwsta&#322;ym.</font><br /><font color="#2a2a2a">Panie Jezu, sta&#324; wobec nas z ca&#322;&#261; niewinno&#347;ci&#261; Twojego &#380;ycia i ods&#322;o&#324; przed nami prawd&#281; o nas samych, o naszej bratob&oacute;jczej zazdro&#347;ci, o naszym znieczuleniu i oboj&#281;tno&#347;ci, o naszych grzechach zaniedbania, kiedy odwracamy oczy, &#380;eby nie widzie&#263;. Oczy&#347;&#263;, Panie mi&#322;osierdzia, nasze serce i udziel mu &#347;wiat&#322;a &#322;aski pojednania, kt&oacute;re jest jego wype&#322;nieniem. Wyrwij z nas nienawi&#347;&#263; i pod&#322;o&#347;&#263;, brudne zagrywki z&#322;a, kt&oacute;re dr&#261;&#380;y a&#380; do wytworzenia w nas &#347;miertelnie niebezpiecznej pustki. Wyzw&oacute;l nas, Panie Niewinno&#347;ci, od naszych zranie&#324;, kt&oacute;re rani&#261; innych, od zab&oacute;jczej agresji, od naszej pokr&#281;tnej z&#322;o&#347;liwo&#347;ci, kt&oacute;rej nie chcemy wykorzeni&#263; i kt&oacute;r&#261; chowamy, tym samym utrwalaj&#261;c j&#261; a&#380; do &#347;mierci. Panie, B&#322;ogos&#322;awiona Niewinno&#347;ci, udziel nam &#322;aski, aby&#347;my potrafili uzna&#263; nasze z&#322;o i po&#347;wi&#281;ci&#263; si&#281; dobru, aby&#347;my potrafili uzna&#263; w&#322;asn&#261; i cudz&#261; win&#281;, aby&#347;my czuli si&#281; odpowiedzialni za z&#322;o, kt&oacute;rego do&#347;wiadcza nasz brat, a tak&#380;e za to, kt&oacute;re pope&#322;nia. Nie pozw&oacute;l, aby&#347;my odchodzili umywaj&#261;c r&#281;ce, otrz&#261;saj&#261;c je, jak gdyby&#347;my nie brali udzia&#322;u w tej zaci&#281;tej walce. Zanurz nas, Panie, w Pasch&#281;, aby&#347;my mogli narodzi&#263; si&#281; na nowo. Obro&#324; nas, Panie, niewinna Ofiaro za nasze grzechy. &#346;wi&#281;ty Panie Jezu Chryste chcemy prze&#380;y&#263; t&#281; Pasch&#281; wyk&#261;pani w krwi niewinnej, obmyci twoj&#261; niewinn&#261; krwi&#261;. Przejd&#378;, Panie wszelkiego dobra, przez nasze &#380;ycie, wyrywaj&#261;c z niego najg&#322;&#281;biej zakorzenione z&#322;o.&nbsp;</font><br /><font color="#2a2a2a">Idziemy za Tob&#261;, Niewinny, kt&oacute;ry zmierzasz ku &#347;mierci na Krzy&#380;u. Idziemy z Tob&#261; do Jerozolimy. Zobowi&#261;zujemy si&#281; wobec Ciebie, stajemy po Twojej stronie na tym S&#261;dzie nad &#347;wiatem.</font><br /><font color="#2a2a2a">B&#322;ogos&#322;awionej Paschy Niewinnego, kt&oacute;ry zbawia!</font><br /><font color="#2a2a2a">Comunidad de la Conversi&oacute;n (Wsp&oacute;lnota Nawr&oacute;cenia)</font><br /><font color="#2a2a2a">Haz clic aqu&iacute; para editar.</font></div> <hr style="width:100%;clear:both;visibility:hidden;"></hr>]]></content:encoded></item><item><title><![CDATA[A Közösség Húsvéti levele]]></title><link><![CDATA[https://www.monasteriodelaconversion.com/cartas-y-documentos/a-kozosseg-husveti-levele8789259]]></link><comments><![CDATA[https://www.monasteriodelaconversion.com/cartas-y-documentos/a-kozosseg-husveti-levele8789259#comments]]></comments><pubDate>Sun, 08 Apr 2018 16:24:19 GMT</pubDate><category><![CDATA[Uncategorized]]></category><guid isPermaLink="false">https://www.monasteriodelaconversion.com/cartas-y-documentos/a-kozosseg-husveti-levele8789259</guid><description><![CDATA[A megv&aacute;lt&oacute; &Aacute;rtatnans&aacute;g H&uacute;sv&eacute;tja"Mert Krisztus is meghalt egyszer a b&uuml;n&ouml;s&ouml;k&eacute;rt, az Igaz a b&uuml;n&ouml;s&ouml;k&eacute;rt, hogy minket Istenhez vezessen"&nbsp;(1P&eacute;t 3, 18.)   B&#368;NTUDAT. Kedves testv&eacute;rek. A H&uacute;sv&eacute;ttal veszi kezdet&eacute;t az &iacute;t&eacute;let a vil&aacute;g (Jn 12, 31), az &eacute;let, az ember, &eacute;s Isten felett. Egy vil&aacute;gos &eacute;s egy&eacute;rtelm&uuml; meg&aacute;l [...] ]]></description><content:encoded><![CDATA[<div class="paragraph"><span style="color:rgb(42, 42, 42)">A megv&aacute;lt&oacute; &Aacute;rtatnans&aacute;g H&uacute;sv&eacute;tja</span><br /><br /><strong style="color:rgb(42, 42, 42)">"Mert Krisztus is meghalt egyszer a b&uuml;n&ouml;s&ouml;k&eacute;rt, az Igaz a b&uuml;n&ouml;s&ouml;k&eacute;rt, hogy minket Istenhez vezessen"</strong><span style="color:rgb(42, 42, 42)">&nbsp;(1P&eacute;t 3, 18.)</span></div>  <span class='imgPusher' style='float:left;height:0px'></span><span style='display: table;width:316px;position:relative;float:left;max-width:100%;;clear:left;margin-top:0px;*margin-top:0px'><a><img src="https://www.monasteriodelaconversion.com/uploads/1/0/6/0/106021/published/captura-de-pantalla-2018-04-08-a-las-18-23-08.png?1523204737" style="margin-top: 5px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; margin-right: 10px; border-width:1px;padding:3px; max-width:100%" alt="Imagen" class="galleryImageBorder wsite-image" /></a><span style="display: table-caption; caption-side: bottom; font-size: 90%; margin-top: -10px; margin-bottom: 10px; text-align: center;" class="wsite-caption"></span></span> <div class="paragraph" style="display:block;"><font color="#2a2a2a">B&#368;NTUDAT. Kedves testv&eacute;rek. A H&uacute;sv&eacute;ttal veszi kezdet&eacute;t az &iacute;t&eacute;let a vil&aacute;g (Jn 12, 31), az &eacute;let, az ember, &eacute;s Isten felett. Egy vil&aacute;gos &eacute;s egy&eacute;rtelm&uuml; meg&aacute;llap&iacute;t&aacute;sb&oacute;l kell kiindulnunk: abb&oacute;l ugyanis, hogy k&ouml;nny&uuml; azonosulnunk az &aacute;ldozatokkal, mert val&oacute;ban az &ouml; oldalukon &aacute;llunk, azonban egyik&uuml;nk sem vallja mag&aacute;t prib&eacute;knek, pedig az is vagyunk, magunkban hordozzuk, pal&aacute;stolva meglapul ezernyi mindennapi cselekedet&uuml;nkben, melyek el&aacute;rulj&aacute;k, de nem &iacute;t&eacute;lik el. Nem vagyunk &aacute;rtatlanok! Bebizonyosodott b&uuml;n&ouml;ss&eacute;g&uuml;nk, a bizonyoss&aacute;g abban, hogy az &eacute;let&uuml;nk m&aacute;r az els&ouml; &uacute;tkanyarulatban elvesztette &aacute;rtatlans&aacute;g&aacute;t. T&ouml;rv&eacute;nys&eacute;rt&ouml;k vagyunk, &eacute;s m&eacute;g a k&ouml;z&ouml;tt&uuml;nk a leg&aacute;rtatlanabb is arra t&ouml;rekszik, hogy felfedje a rejt&eacute;lyeket, &eacute;s &iacute;gy elcs&aacute;bul eg&eacute;szen addig a pontig, hogy megkock&aacute;ztatja a bel&eacute;p&eacute;st a legs&ouml;t&eacute;tebb vil&aacute;gokba, behatol oda puszt&aacute;n k&iacute;v&aacute;ncsis&aacute;gb&oacute;l, vagy hogy els&ouml; k&eacute;zb&ouml;l ismerje meg, vagy hogy felfedezze, azt, ami a szabads&aacute;g &eacute;s a boldogs&aacute;g k&eacute;tes &iacute;g&eacute;ret&eacute;t harsogja, amelyre annyira v&aacute;gyunk.&nbsp;<br /><br />Nem vagyunk &aacute;rtatlanok, de vajon b&#369;n&ouml;snek &eacute;rezz&uuml;k-e magunkat? Egy olyan vil&aacute;gban, ahol nincs v&eacute;tek, de nincs bocs&aacute;nat sem, ez majdhogynem lehetetlen b&uuml;n&ouml;snek vallani magunkat elutas&iacute;tand&oacute;, riaszt&oacute;. Azt, hogy nem jutunk el od&aacute;ig, hogy m&eacute;lyen el&iacute;t&eacute;lend&ouml; v&eacute;tkeket, kegyetlen cselekedeteket k&ouml;vess&uuml;nk el, annak kell k&ouml;sz&ouml;nn&uuml;nk, hogy az &eacute;let&uuml;nk nem volt olyan k&eacute;z &aacute;ltal vezettetve, amellyel ak&aacute;r elk&ouml;vethett&uuml;k volna. Nem tudhatjuk, mi lett volna bel&ouml;l&uuml;nk, ha ugyanazon k&ouml;r&uuml;lm&eacute;nyek k&ouml;z&ouml;tt &eacute;lt&uuml;nk volna, mint a megannyi prib&eacute;k.<br /><br />V&Eacute;DELEMRE, MEGV&Aacute;LT&Aacute;SRA SZORULVA. Ak&aacute;rhogy is legyen, minden emberi l&eacute;ny ugyanabban a sorsban osztozik, ebben a fajban tal&aacute;ltatunk, &eacute;s ezzel azonosulunk. A rem&eacute;nys&eacute;g teremtm&eacute;nyei vagyunk,&nbsp; aki amikor felv&aacute;llalja a v&eacute;tk&eacute;t, vagy amikor v&aacute;dolj&aacute;k kegyelmet, v&eacute;delmet k&eacute;r, s ezt sem &ouml;nmag&aacute;nak, sem m&aacute;snak nem tudja megadni.<br /><br />AZ &Aacute;RTATLAN A B&#368;N&Ouml;S&Ouml;K&Eacute;RT. Az &Oacute;sz&ouml;vets&eacute;g Istene hordozta a n&eacute;p v&eacute;tk&eacute;t (Kiv 34, 6-7). Az irgalmass&aacute;gban gazdag Isten (Ef 2, 4-9.) megbocs&aacute;tja a b&uuml;n&ouml;ket, &eacute;s megtartja &iacute;g&eacute;ret&eacute;t, mert &aacute;rtatlan, &eacute;s csak az &aacute;rtatlannak van hatalma megbocs&aacute;tani. Ez az isteni &aacute;rtatlans&aacute;g a Fi&uacute;ban nyilv&aacute;nul meg, &#336; ay, az &Aacute;rtatlan, aki mag&aacute;ra veszi a b&uuml;n&ouml;s terh&eacute;t (Jn 19, 17.), felv&aacute;llalja azt, ami nem is az &ouml;v&eacute;, hal&aacute;lra &iacute;t&eacute;ltt&eacute; teszi mag&aacute;t, hogy megv&iacute;vja a mi csat&aacute;nkat. B&uuml;n&ouml;s! &Ouml; bel&eacute;pett a b&uuml;n&ouml;s&ouml;k foly&oacute;j&aacute;ba, &eacute;s m&aacute;r a megkeresztelked&eacute;s&eacute;t&ouml;l fogva k&ouml;z&ouml;ss&eacute;get v&aacute;llal az embersorssal &eacute;s hal&aacute;lra &iacute;t&eacute;lve beteljes&iacute;ti azt, a v&eacute;rkereszts&eacute;gben benn&uuml;nket k&eacute;pvisel, a mi hely&uuml;nkbe l&eacute;p, a javunkra cselekedett &eacute;s az Aty&aacute;n&aacute;l val&oacute; bocs&aacute;natk&eacute;r&eacute;sben mag&aacute;ra veszi v&eacute;tkeinket (Lk 23, 34) &Ouml;benne lett&uuml;nk kib&eacute;k&iacute;tve.&nbsp;<br />"Mert Isten volt az, aki Krisztusban megb&eacute;k&iacute;tette mag&aacute;val a vil&aacute;got &uacute;gy, hogy nem sz&aacute;m&iacute;totta be b&uuml;neinket, &eacute;s r&aacute;nk b&iacute;zta a b&eacute;k&eacute;ltet&eacute;s ig&eacute;j&eacute;t." (2Kor 5, 19.).<br /><br />Ez az Isten szeretet&eacute;nek t&ouml;bblete - amely korl&aacute;tlan er&ouml;vel fog b&iacute;rni a puszt&iacute;t&aacute;s, a v&eacute;tek, a gy&uuml;l&ouml;let, a t&aacute;vols&aacute;g legy&ouml;z&eacute;s&eacute;re - Krisztusban nyilv&aacute;nult meg. &Ouml; mag&aacute;ra veszi a mi b&uuml;n&ouml;s l&eacute;t&uuml;nket, a v&eacute;tkesek&eacute;t, &eacute;s a mi hely&uuml;nkbe l&eacute;p, nemcsak helyettes&iacute;t, hanem k&eacute;pvisel is benn&uuml;nket az Atya el&ouml;tt, eg&eacute;szen addig, amig el nem &eacute;rkezik a v&eacute;gs&ouml; &eacute;s v&eacute;gleges helyre&aacute;ll&iacute;t&aacute;s, amely mag&aacute;val hozza a teljes meg&uacute;jul&aacute;st (Jel 21, 5.).<br /><br /><font size="3">&Eacute;s ez a teljes &eacute;s meg&uacute;j&iacute;t&oacute; szeretet, a megb&eacute;k&eacute;l&eacute;s kegyelme melyik b&uuml;n&ouml;snek sz&oacute;l? Nem egy ak&aacute;rmilyen b&uuml;n&ouml;snek, hanem&nbsp; a b&uuml;nb&aacute;n&oacute; b&uuml;n&ouml;snek. Ez a mi visszavonhatatlan r&eacute;sz&uuml;nk, ez a feladat az aj&aacute;nd&eacute;kkal, ez a legdr&aacute;g&aacute;bb kegyelem, a legszabadabb v&aacute;lasz, ez a leg&eacute;rt&eacute;kesebb; hogy v&eacute;g&uuml;l megb&aacute;njunk,&nbsp;annyi rosszat annyi kapott J&oacute;&eacute;rt, eg&eacute;szen addig, am&iacute;g meg nem halljuk az &Aacute;rtatlan v&eacute;gs&ouml; &iacute;t&eacute;let&eacute;t felett&uuml;nk: &aacute;rtatlan! (Lk 23, 43.)</font><br /><br /><font size="3">A B&aacute;r&aacute;ny erej&eacute;b&ouml;l megszabadultunk a b&uuml;nt&ouml;l, a hal&aacute;lt&oacute;l &eacute;s a rosszt&oacute;l, &eacute;s ez a val&oacute;s&aacute;g&nbsp; a kereszt&eacute;ny &uacute;t ellentmond&aacute;soss&aacute;ga, a legf&eacute;nyl&ouml;bb igazs&aacute;g, &eacute;s egy&uacute;ttal a legmegh&ouml;kkent&#337;bb, mert &uacute;gy mutatja a "mindenhat&oacute; gy&ouml;nges&eacute;get", az er&ouml;szakmentess&eacute;get, az er&ouml;tlens&eacute;get, mint val&oacute;di er&ouml;, amely sz&eacute;troppantja a rossz hatalm&aacute;t. Krisztus szenved&eacute;se &uacute;j &ouml;sv&eacute;nyt nyit meg az emberek &eacute;s Isten, &eacute;s k&ouml;zt&uuml;nk, mint gyermekek &eacute;s testv&eacute;rek k&ouml;z&ouml;tti kapcsolatban: az &aacute;rtatlan keresi&nbsp; a b&uuml;n&ouml;st, hogy megmentse, az &aacute;rtatlan nem alkalmaz er&ouml;szakot, hogy megmentse hib&aacute;j&aacute;t&oacute;l a b&uuml;n&ouml;st, hanem a szeretet t&ouml;bblete az, ami megb&eacute;n&iacute;tja a rossz sz&eacute;d&iacute;t&ouml; &uacute;tj&aacute;t. Eg&eacute;szen addig a pontig, amikor a b&uuml;n&ouml;s felismeri, hogy "ez val&oacute;ban Isten Fia volt" (Mt 27, 54.).</font><br /><br /><font size="3">Az &aacute;rtatlans&aacute;g v&eacute;r&eacute;ben tisztultunk meg (1Jn 1, 7.), &eacute;s ett&ouml;l kezdve a m&aacute;rt&iacute;rs&aacute;g J&eacute;zus k&ouml;vet&eacute;s&eacute;nek legradik&aacute;lisabb m&oacute;dja, &eacute;ppen ez&eacute;rt ez az Egyh&aacute;z &uacute;tja. Az &#336; k&ouml;vet&eacute;se az embert f&aacute;j&oacute; nyomdokaiba l&eacute;pve a H&uacute;sv&eacute;t hajnal&aacute;hoz vezeti, a Felt&aacute;madott jelenl&eacute;t&eacute;be.</font><br /><br /><font size="3">Urunk J&eacute;zus, &aacute;llj el&eacute;nk &eacute;leted eg&eacute;sz &aacute;rtatlans&aacute;g&aacute;val, &eacute;s fedd fel el&#337;tt&uuml;nk k&aacute;ini &iacute;rigys&eacute;geink, megt&uuml;rt t&aacute;vols&aacute;gaink, mulaszt&aacute;sainkb&oacute;l fakad&oacute; b&uuml;neink val&oacute;s&aacute;g&aacute;t, amikor elford&iacute;tjuk fej&uuml;nket, hogy ne l&aacute;ssunk. Tiszt&iacute;tsd meg, irgalmass&aacute;g Ura, a sz&iacute;v&uuml;nket &eacute;s add meg a megb&eacute;k&eacute;l&eacute;s kegyelm&eacute;nek vil&aacute;goss&aacute;g&aacute;t, "mert&nbsp; ez a k&uuml;ldet&eacute;se". Szak&iacute;tsd ki bel&ouml;l&uuml;nk a gy&uuml;l&ouml;letet, a gonoszs&aacute;got, a rossz &aacute;d&aacute;z cselvet&eacute;seit, mely addig v&aacute;jk&aacute;l, am&iacute;g vesz&eacute;lyes &eacute;s hal&aacute;los &#369;r t&aacute;mad benn&uuml;nk. Szabad&iacute;ts meg benn&uuml;nket, &aacute;rtatlans&aacute;g Ura, sebeinkt&ouml;l, melyek m&aacute;sokat is megsebes&iacute;tenek, gyilkos er&ouml;szakoss&aacute;gunkt&oacute;l, a tekerv&eacute;nyes rosszindulatt&oacute;l, melyet nem &iacute;rtottunk ki gy&ouml;kerest&uuml;l, hanem elrejtve eg&eacute;szen a hal&aacute;lunkig fenntartunk. Uram, &aacute;ldott &Aacute;rtatlans&aacute;g, add meg nek&uuml;nk a kegyelmet, hogy fel tudjuk v&aacute;llalni a rosszat, hogy &aacute;t&ouml;lelj&uuml;k a j&oacute;t, hogy viselj&uuml;k a saj&aacute;t &eacute;s m&aacute;sok v&eacute;tk&eacute;nek terh&eacute;t, hogy felel&ouml;snek &eacute;rezz&uuml;k magunkat a rossz&eacute;rt, amelyt&#337;l testv&eacute;r&uuml;nk szenved, &eacute;s az&eacute;rt is, amelyet elk&ouml;vet. Ne hagyd, hogy kez&uuml;nket mosva tov&aacute;bbl&eacute;pj&uuml;nk, hogy ler&aacute;zzuk magunkr&oacute;l, mintha nem lenne r&eacute;sz&uuml;nk ebben az elfajult harcban. Keresztelj meg benn&uuml;nket, Urunk, a H&uacute;sv&eacute;tban, hogy &uacute;jj&aacute;sz&uuml;lethess&uuml;nk. Oltalmazz meg Urunk, &aacute;rtatlan &Aacute;ldozat a b&uuml;neinkt&ouml;l. Szent &eacute;s &Uacute;r J&eacute;zus, ezt a H&uacute;sv&eacute;tot az &aacute;rtatlan v&eacute;rben megf&uuml;r&ouml;dve szeretn&eacute;nk &eacute;lni, megmosakodva a te &aacute;rtatlan v&eacute;redben. Vonulj &aacute;t&nbsp;</font><span>az &eacute;let&uuml;nk&ouml;n,&nbsp;</span><span>minden j&oacute; Ura, szak&iacute;tsd ki bel&ouml;le a gonoszs&aacute;g ki&iacute;rthatatlan gy&ouml;ker&eacute;t is.</span><br /><br /><font size="3">K&ouml;vet&uuml;nk t&eacute;ged, &Aacute;rtatlans&aacute;g, aki a kereszthal&aacute;l fel&eacute; l&eacute;pkedsz.&nbsp;</font><span>Veled megy&uuml;nk&nbsp;</span><span>Jeruzs&aacute;lembe. Elk&ouml;telezz&uuml;k magunkat Veled, melletted &aacute;llunk ebben az &iacute;t&eacute;letben a vil&aacute;g felett. V&eacute;delmezz benn&uuml;nket, Urunk, &aacute;rtatlan &Aacute;ldozat, b&#369;neink&eacute;rt.&nbsp;</span><br /></font><br /><font color="#2a2a2a">Como un jefe.</font></div> <hr style="width:100%;clear:both;visibility:hidden;"></hr>]]></content:encoded></item><item><title><![CDATA[A Közösség Húsvéti levele]]></title><link><![CDATA[https://www.monasteriodelaconversion.com/cartas-y-documentos/a-kozosseg-husveti-levele]]></link><comments><![CDATA[https://www.monasteriodelaconversion.com/cartas-y-documentos/a-kozosseg-husveti-levele#comments]]></comments><pubDate>Sun, 08 Apr 2018 16:21:19 GMT</pubDate><category><![CDATA[Uncategorized]]></category><guid isPermaLink="false">https://www.monasteriodelaconversion.com/cartas-y-documentos/a-kozosseg-husveti-levele</guid><description><![CDATA[A megv&aacute;lt&oacute; &Aacute;rtatnans&aacute;g H&uacute;sv&eacute;tja"Mert Krisztus is meghalt egyszer a b&uuml;n&ouml;s&ouml;k&eacute;rt, az Igaz a b&uuml;n&ouml;s&ouml;k&eacute;rt, hogy minket Istenhez vezessen"&nbsp;(1P&eacute;t 3, 18.)   [...] ]]></description><content:encoded><![CDATA[<div class="paragraph"><span style="color:rgb(42, 42, 42)">A megv&aacute;lt&oacute; &Aacute;rtatnans&aacute;g H&uacute;sv&eacute;tja</span><br /><br /><strong style="color:rgb(42, 42, 42)">"Mert Krisztus is meghalt egyszer a b&uuml;n&ouml;s&ouml;k&eacute;rt, az Igaz a b&uuml;n&ouml;s&ouml;k&eacute;rt, hogy minket Istenhez vezessen"</strong><span style="color:rgb(42, 42, 42)">&nbsp;(1P&eacute;t 3, 18.)</span></div>  ]]></content:encoded></item><item><title><![CDATA[CARTA DE COMUNIÓN-2012]]></title><link><![CDATA[https://www.monasteriodelaconversion.com/cartas-y-documentos/carta-de-comunion-2012]]></link><comments><![CDATA[https://www.monasteriodelaconversion.com/cartas-y-documentos/carta-de-comunion-2012#comments]]></comments><pubDate>Mon, 02 Apr 2018 15:39:58 GMT</pubDate><category><![CDATA[Uncategorized]]></category><guid isPermaLink="false">https://www.monasteriodelaconversion.com/cartas-y-documentos/carta-de-comunion-2012</guid><description><![CDATA[PASCUA 2012   CON CRISTO, POR &Eacute;L Y EN &Eacute;LQuerido Hermano y Hermana, la vida es Don de Dios. Sobre nosotros dijo Dios&nbsp;&ldquo;Ven&rdquo;&nbsp;(Gn 1, 26) y fuimos tra&iacute;dos a la vida, ofreci&eacute;ndosenos esta como don precioso y como tarea. Esa Palabra Creadora fue a la vez Palabra de Comuni&oacute;n porque expresaba el deseo de Dios sobre su criatura: que no solo existiera sino que conociera su Amor y viviera en Comuni&oacute;n con &Eacute;l. Es tambi&eacute;n la Palabra  [...] ]]></description><content:encoded><![CDATA[<h2 class="wsite-content-title">PASCUA <strong>2012</strong></h2>  <span class='imgPusher' style='float:left;height:0px'></span><span style='display: table;width:auto;position:relative;float:left;max-width:100%;;clear:left;margin-top:0px;*margin-top:0px'><a><img src="https://www.monasteriodelaconversion.com/uploads/1/0/6/0/106021/published/tarjetab-definitiva.jpg?1522683876" style="margin-top: 5px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; margin-right: 10px; border-width:1px; max-width:100%" alt="Imagen" class="galleryImageBorder wsite-image" /></a><span style="display: table-caption; caption-side: bottom; font-size: 90%; margin-top: -10px; margin-bottom: 10px; text-align: center;" class="wsite-caption"></span></span> <div class="paragraph" style="display:block;"><font color="#2a2a2a"><strong><span>CON CRISTO, POR &Eacute;L Y EN &Eacute;L</span></strong><br /><span>Querido Hermano y Hermana, la vida es Don de Dios. Sobre nosotros dijo Dios&nbsp;<strong>&ldquo;Ven&rdquo;</strong>&nbsp;(Gn 1, 26) y fuimos tra&iacute;dos a la vida, ofreci&eacute;ndosenos esta como don precioso y como tarea. Esa Palabra Creadora fue a la vez Palabra de Comuni&oacute;n porque expresaba el deseo de Dios sobre su criatura: que no solo existiera sino que conociera su Amor y viviera en Comuni&oacute;n con &Eacute;l. Es tambi&eacute;n la Palabra del Hombre que requiere a Dios y clama su presencia para que salve su precaria y angosta necesidad y colme a su vez el anhelo constante e infinito de Comuni&oacute;n que ha dejado en &eacute;l.&nbsp;</span><br /><br /><span>Jesucristo se acerc&oacute; al hombre dirigi&eacute;ndole la misma Palabra. &ldquo;Ven y s&iacute;gueme&rdquo; (Mc 1, 17). &Eacute;l nos ha llamado a ser&nbsp;<span><strong>con &Eacute;l</strong></span>, a estar con &eacute;l, a vivir cerca, en su compa&ntilde;&iacute;a (Jn 2, 35- 39). Porque solo esa cercan&iacute;a pod&iacute;a despertar al hombre del letargo, romper sus cegueras, curar sus heridas, su hambre y su sed, y mostrarle el Camino de vuelta hacia el Padre. Solo desde ella pod&iacute;amos conocer el Amor del Padre y la vida misma de Dios. Estar con &Eacute;l, d&iacute;a a d&iacute;a, nos ha salvado revel&aacute;ndonos la grandeza de la vida humana cuando Dios est&aacute; con nosotros. Salva a los de dentro y salva a los de fuera, a todos los que rozan una experiencia de Comuni&oacute;n con &Eacute;l y con los hermanos. En un mundo como el nuestro la Comunidad- Comuni&oacute;n se hace signo y sacramento de salvaci&oacute;n por el hecho de ser lo que es. La soledad en el hombre contradice su misma aspiraci&oacute;n y deseo; la Comunidad y la Comuni&oacute;n afirman aquello para lo que est&aacute; hecho su coraz&oacute;n. Somos seres llamados y llamados a estar con &Eacute;l y llamados a ser Comuni&oacute;n.</span><br /><br /><span>&iquest;De d&oacute;nde brota la fuente de nuestra Comuni&oacute;n? El Sacrum Convivium es la fuente. Jes&uacute;s sube a Jerusal&eacute;n con sus disc&iacute;pulos para alcanzar la cima de la verdad sobre el hombre y su relaci&oacute;n con Dios. La Pascua fue toda ella un golpe de luz sobre este mortal anhelo de unidad que estaba llamado a cuajarse en algo definitivo y sin fisura, que recogiera el tiempo en una sola Hora, en la que el pasado, presente y futuro estuvieran sellados por una ofrenda que nunca caducase. En la mesa del primer Jueves Santo de la historia se concentr&oacute; el sentido de la existencia humana en medio de este universo: el peque&ntilde;o grupo de amigos hab&iacute;a sido congregado &ldquo;para que sean uno, como t&uacute;, Padre, en m&iacute; y yo en t&iacute;&rdquo;</span><br /><span>(Jn 17, 20- 26). Esta era la raz&oacute;n de la llamada primera, la raz&oacute;n de esa convivencia fraterna junto al Maestro, d&iacute;a tras d&iacute;a, el sentido de su visita al hombre desde el seno del Padre, y la &uacute;nica v&iacute;a posible para que el hombre retornara a &Eacute;l. &ldquo;No ser m&aacute;s que uno&rdquo;:<strong>&nbsp;</strong><span><strong>con &Eacute;l y en &Eacute;l</strong></span>, con el Padre y en el Padre; con el Esp&iacute;ritu y en el Esp&iacute;ritu, entre nosotros, con la creaci&oacute;n entera, con el mundo entero. En el escenario de una comida en medio de la noche escucharon de labios del Hijo de Dios que&nbsp; Dios mismo hab&iacute;a venido a hacerse uno con el hombre para que el hombre se hiciera uno con Dios. Partiendo de aqu&iacute; val&iacute;a la pena llegar hasta las &uacute;ltimas consecuencias que el Amor impusiera para vencer definitivamente la distancia entre Dios y el hombre y entre los hombres entre s&iacute;, para reconciliar el Universo entero en Aqu&eacute;l en el que estaban recapituladas todas las cosas del cielo y de la tierra (Jn 3, 14- 21).&nbsp;</span><br /><br /><span>La Eucarist&iacute;a rompe absolutamente esa distancia porque la vida del hombre queda injertada en la vida de Dios. En el Sacrum Convivium el hombre entra a la vida de Dios en Cristo, no puede haber mayor comuni&oacute;n que &eacute;sta entre Dios y el hombre. Una vida eucar&iacute;stica es una vida<span>&nbsp;<strong>en &Eacute;l</strong>&nbsp;</span>y, por tanto, es una vida para siempre. &ldquo;El que come mi carne y bebe mi sangre permanece en m&iacute; y yo en &eacute;l&rdquo; (Jn 6, 56). Este es el segundo hito de Comuni&oacute;n que tiene dimensiones y consecuencias concretas en la existencia humana: hay un desposorio, una Sacra Connubio, entre nosotros y Jesucristo y, de alguna manera, tambi&eacute;n con el hombre. Vivimos en Cristo y, por tanto, somos suyos, le pertenecemos. Nuestra vida queda as&iacute; transformada, tiene consecuencias sobre la relaci&oacute;n entre los que comulgamos con &Eacute;l y en &Eacute;l.&nbsp; Nos pertenecemos mutuamente, somos miembros del mismo Cuerpo, somos guardianes de nuestros hermanos, responsables los unos de los otros, asumiendo la vida del otro como propia, como carne de mi carne, con una alianza que nadie puede romper (Ple. Euc. Reconciliac. I), por la que nada suyo me es ajeno y en la que toda desuni&oacute;n y odio contradice lo que somos y comemos (Benedicto XVI, Mensaje de Cuaresma 2012, n.2). La Sacra Connubio estrecha los lazos del Amor y nos lleva al Am&eacute;n a Dios y al hermano (S. Agust&iacute;n, Serm&oacute;n 272).</span><br /><br /><span>Porque vivimos en &Eacute;l nuestro trabajo y la ofrenda de nuestra vida se realiza&nbsp;<span><strong>por &Eacute;l</strong>,</span>&nbsp;como misi&oacute;n, env&iacute;o y consagraci&oacute;n. Por &Eacute;l hemos sido enviados a partir el Pan para que se multiplique, a pasar la Copa para que la alegr&iacute;a llegue a todo hombre, a lavar los pies excluyendo toda superioridad, dominio o indiferencia, a dar la paz como nos la dio &Eacute;l y a buscar su Reino de Paz y de Justicia. Todo lo viviente y todo lo existente queda desposado en &Eacute;l, con &Eacute;l y por &Eacute;l. Toda la existencia es as&iacute; una Misa, la vasta Misa que se celebra en medio del tr&aacute;fago diario, de los sem&aacute;foros que se abren y se cierran, en los hospitales y en las fiestas humanas, entre el dolor y la alegr&iacute;a de las gentes, aqu&iacute; y all&aacute;, muy cerca y muy lejos de cada uno de nosotros...&nbsp;</span><br /><br /><span>Cada Pascua es una gracia de&nbsp;<strong>Conversi&oacute;n a la Comuni&oacute;n</strong>&nbsp;que es el centro de la vida, el fuego que la alienta y la roca que la sostiene porque fuera de la Comuni&oacute;n con &Eacute;l y con los hermanos no hay vida verdadera, ni abundante, ni eterna (Jn 6, 51- 58). Volvamos a este Cen&aacute;culo de Vida y Unidad, dejemos atr&aacute;s nuestras rencillas, nuestras lejan&iacute;as e indiferencias, nuestros odios y rencores; acojamos la Alianza sellada con su Sangre; volvamos de los montes en los que nos perdimos y por los que nos distanciamos y comulguemos con Cristo, en &Eacute;l y por &Eacute;l. Conc&eacute;denos, Se&ntilde;or, no poner resistencias a esta Comuni&oacute;n contigo y con todos los hombres, a los que t&uacute; has llamado, y haz que cada d&iacute;a nos convirtamos a Ti&nbsp; con la fuerza de tu Resurrecci&oacute;n. &iexcl;Am&eacute;n, Aleluya!</span><br /><br /><span>Un abrazo Pascual de nuestra Comunidad que ora por vosotros, os agradece siempre vuestra confianza y unidad y desea acompa&ntilde;aros en el camino de la vida.</span><br /><br /><span>M. Prado &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;<br />Comunidad de la Conversi&oacute;n</span></font></div> <hr style="width:100%;clear:both;visibility:hidden;"></hr>]]></content:encoded></item><item><title><![CDATA[​LA PASQUA DELL'INNOCENTE CHE SALVA]]></title><link><![CDATA[https://www.monasteriodelaconversion.com/cartas-y-documentos/la-pasqua-dellinnocente-che-salva]]></link><comments><![CDATA[https://www.monasteriodelaconversion.com/cartas-y-documentos/la-pasqua-dellinnocente-che-salva#comments]]></comments><pubDate>Sun, 01 Apr 2018 08:50:06 GMT</pubDate><category><![CDATA[ITALIANO]]></category><guid isPermaLink="false">https://www.monasteriodelaconversion.com/cartas-y-documentos/la-pasqua-dellinnocente-che-salva</guid><description><![CDATA[&#8203;PASQUA 2018&nbsp;&#8203;LA TUA INNOCENZA CI SALVA  CARTA DE COMUNI&Oacute;"Cristo &egrave; morto una volta per sempre per i peccati, giusto per gli ingiusti, per ricondurvi a Dio; messo a morte nella carne, ma reso vivo nello spirito"&nbsp;1 Pt 3, 18   Cari fratelli e sorelle,&nbsp;con la Pasqua comincia il Giudizio di questo mondo (Gv 12, 31), della vita, dell'uomo, di Dio, e dobbiamo partire da una constatazione chiara ed evidente: ci risulta facile identificarci con le vittime, perch&e [...] ]]></description><content:encoded><![CDATA[<h2 class="wsite-content-title">&#8203;PASQUA <strong>2018</strong>&nbsp;<br />&#8203;LA TUA INNOCENZA CI SALVA</h2>  <div class="paragraph"><span style="color:rgb(42, 42, 42)">CARTA DE COMUNI&Oacute;<br /></span><strong style="color:rgb(42, 42, 42)">"Cristo &egrave; morto una volta per sempre per i peccati, giusto per gli ingiusti, per ricondurvi a Dio; messo a morte nella carne, ma reso vivo nello spirito"&nbsp;</strong><span style="color:rgb(42, 42, 42)">1 Pt 3, 18</span><br /></div>  <span class='imgPusher' style='float:left;height:0px'></span><span style='display: table;width:auto;position:relative;float:left;max-width:100%;;clear:left;margin-top:0px;*margin-top:0px'><a><img src="https://www.monasteriodelaconversion.com/uploads/1/0/6/0/106021/published/el-inocente_7.jpg?1522572755" style="margin-top: 5px; margin-bottom: 5px; margin-left: 0px; margin-right: 10px; border-width:1px;padding:3px; max-width:100%" alt="Imagen" class="galleryImageBorder wsite-image" /></a><span style="display: table-caption; caption-side: bottom; font-size: 90%; margin-top: -5px; margin-bottom: 5px; text-align: center;" class="wsite-caption"></span></span> <div class="paragraph" style="display:block;"><font color="#2a2a2a">Cari fratelli e sorelle,&nbsp;con la Pasqua comincia il Giudizio di questo mondo (Gv 12, 31), della vita, dell'uomo, di Dio, e dobbiamo partire da una constatazione chiara ed evidente: ci risulta facile identificarci con le vittime, perch&eacute; siamo davvero vicini ad esse, ma nessuno di noi confessa il carnefice che ha dentro di s&eacute; o che si acquatta furtivo nelle migliaia di azioni quotidiane che lo svelano senza giungere a condannarlo.<br />&#8203;<br />Noi non siamo innocenti! Abbiamo tutti dimostrato la nostra colpevolezza, la certezza che la nostra vita ha perso la propria innocenza in uno dei suoi primi angoli. Siamo dei trasgressori, e anche il pi&ugrave; innocente tra di noi tende a svelare gli enigmi ed &egrave; attratto da essi al punto da arrischiarsi ad entrare nei mondi pi&ugrave; oscuri, inabissandosi in essi per pura curiosit&agrave; o per averne una conoscenza diretta o per scoprire ci&ograve; che a noi grida per essere scoperto come promessa equivoca di quella libert&agrave; e quella felicit&agrave; che tanto desideriamo.<br /><br />Non siamo innocenti, ma ci sentiamo colpevoli? In un mondo senza colpe n&eacute; scuse, dichiararsi colpevoli &egrave; qualcosa di quasi impossibile, una disgrazia, una paura. Se non arriviamo a commettere crimini esecrabili o azioni crudeli dobbiamo essere grati che la nostra vita non sia stata mossa da mani che ci avrebbero potuto portare a tanto. Non ci &egrave; dato sapere cosa ne sarebbe stato di noi se ci fossimo trovati nelle stesse condizioni di tanti carnefici.<br /><br />In entrambi i casi noi condividiamo il destino di ogni essere umano e in questa specie ci ritroviamo e&nbsp; con essa ci identifichiamo. Siamo una creatura di speranza che elemosina misericordia o quella difesa che non sa dare a se stessa n&eacute; agli altri nel momento in cui si fa carico delle proprie colpe o viene incolpata.&nbsp;<br /><br />Il Dio dell'Antico Testamento viene a portare il peccato del Popolo (Es 34, 6-7). Egli &egrave; il Dio "ricco di misericordia" (Ef 2, 4-9) che perdona la colpa e mantiene la Sua promessa perch&eacute; innocente e perch&eacute; solo Colui che &egrave; innocente ha il potere di perdonare. Quell'innocenza divina sar&agrave; rivelata nel Figlio, l'innocente che prende su di S&eacute; il peso del colpevole (Gv 19,17), assumendo ci&ograve; che non &egrave;, facendosi reo di morte per combattere la nostra battaglia. Colpevole! &Egrave; entrato nel fiume dei peccatori, e dal Battesimo appartiene alla comunit&agrave; del destino dell'uomo che si compir&agrave; nella sentenza di morte, nel Battesimo di sangue, rappresentandoci, prendendo il nostro posto, agendo in nostro favore e facendosi carico dei nostri peccati in cambio del perdono dinnanzi al Padre (Lc 23, 34). In Lui siamo stati riconciliati. "E' stato Dio infatti a riconciliare a s&eacute; il mondo in Cristo, non imputando agli uomini le loro colpe e affidando a noi la parola della riconciliazione".&nbsp;(2 Cor 5, 19)<br /><br />Questo &egrave; l'eccesso di amore di Dio rivelato in Ges&ugrave; Cristo che avr&agrave; potere illimitato nel vincere il male, la colpa, l'odio, la lontananza. Egli assume la nostra esistenza colpevole, quella dei peccatori, e prende il nostro posto fino al punto non solo di sostituirsi a noi, ma anche di rappresentarci davanti al Padre fino al raggiungimento di un'ultima e definitiva restaurazione, che implicher&agrave; un rinnovamento&nbsp;totale (Rev&nbsp;21, 5)<br /><br />E a quale persona colpevole &egrave; diretto questo amore totale e&nbsp;ristoratore, questa grazia di riconciliazione? Non a un colpevole qualsiasi, ma al colpevole pentito. Questa &egrave; la nostra parte irrevocabile, il compito del dono, la grazia pi&ugrave; costosa, la risposta pi&ugrave; libera, la pi&ugrave; preziosa. Giungere a pentirsi di tanto male in cambio del tanto Bene ricevuto, fino a quando non ascolteremo il giudizio finale dell'Innocente su di noi: Innocente. (Lc 23, 43)<br /><br />Siamo stati liberati dal peccato, dalla morte e dal male per mezzo della forza di un Agnello e questa realt&agrave; paradossale del cammino cristiano &egrave; la verit&agrave; pi&ugrave; luminosa e, allo stesso tempo, pi&ugrave; sorprendente perch&eacute; presenta come vero potere che annienta le potenze del male l'omni-debolezza, la non violenza e l'assenza di potere. La Passione di Cristo apre una strada nuova nella relazione tra gli uomini e Dio e tra di noi come figli e fratelli: l'innocente cerca il colpevole per salvarlo, l'innocente non impiega la violenza per salvare il colpevole dal proprio errore, ma la provocazione di un amore che paralizza la vertiginosa gara della cattiveria. Fino a quando il colpevole riconosce che "davvero Costui era Figlio di Dio" (Mt 27, 54)<br /><br />Siamo stati lavati nel sangue dell'Innocente (Gv 1, 7) e da allora il martirio &egrave; il modo pi&ugrave; radicale di seguire Ges&ugrave; ed &egrave;&nbsp;quindi la via della Chiesa. SeguirLo porter&agrave; l'essere umano a posare il proprio piede nelle sue orme doloranti, che per&ograve; portano al mattino di Pasqua alla presenza del Risorto.<br /><br />Signore Ges&ugrave;, mettiti di fronte a noi con tutta l'innocenza della tua vita e rivelaci la verit&agrave; su noi stessi, le nostre invidie vendicative, le nostre distanze, i nostri peccati di omissione perch&eacute; ci giriamo per non vedere. Purifica, Signore di misericordia, il nostro cuore e donargli la luce di questa grazia di riconciliazione "che &egrave; il suo destino". Spoglia i nostri livori e le nostre malefatte, i sordidi stratagemmi del male che ci trafiggono finch&eacute; non viene creato un vuoto pericoloso e mortale. Liberaci, Signore dell'Innocenza, dalle nostre ferite che feriscono altri, dalle nostre violenze assassine, dalla nostra malizia sinuosa che non riusciamo mai a sradicare e nella quale ci nascondiamo, perpetuandola fino alla morte. Signore, Innocenza benedetta, donaci la grazia di assumere anche noi il male, di abbracciare il bene, di portare la nostra colpa e quella altrui, di sentirci responsabili per il male sofferto da un fratello e anche del male che egli compie. Non permettere che ci laviamo le mani, scrollandole come se non avessimo parte in questa feroce battaglia. Battezzaci, Signore, nella Pasqua, per nascere di nuovo. Difendici, Signore, Vittima innocente per i nostri peccati. Santo e Signore Ges&ugrave; Cristo, in questa Pasqua vogliamo essere lavati dal sangue innocente, lavati dal Tuo sangue innocente. Signore di ogni bont&agrave;, passa nelle nostre vite strappando alla radice il male pi&ugrave; irriducibile.&nbsp;<br /><br />Ti seguiamo, Innocente che ti incammini verso la morte&nbsp; sulla Croce. Veniamo con Te verso Gerusalemme. Ci impegniamo con Te, saremo dalla tua parte in questo Giudizio sul Mondo.<br /><br />Buona Pasqua dell'Innocente che salva!<br />Comunit&agrave; della Conversione</font><br /></div> <hr style="width:100%;clear:both;visibility:hidden;"></hr>]]></content:encoded></item><item><title><![CDATA[PÂQUE DE L’INNOCENT QUI SAUVE]]></title><link><![CDATA[https://www.monasteriodelaconversion.com/cartas-y-documentos/paque-de-linnocent-qui-sauve]]></link><comments><![CDATA[https://www.monasteriodelaconversion.com/cartas-y-documentos/paque-de-linnocent-qui-sauve#comments]]></comments><pubDate>Sat, 31 Mar 2018 15:27:15 GMT</pubDate><category><![CDATA[FRANC&Eacute;S]]></category><guid isPermaLink="false">https://www.monasteriodelaconversion.com/cartas-y-documentos/paque-de-linnocent-qui-sauve</guid><description><![CDATA[P&Acirc;QUE 2018 &#8203;TON INNOCENCE NOUS SAUVE  LETTRE DE COMMUNION&laquo; Le Christ lui-m&ecirc;me est mort une fois pour les p&eacute;ch&eacute;s, juste pour des&nbsp;injustes, an de nous mener &agrave;&nbsp;Dieu. &raquo;&nbsp;1Pe 3, 18   Chers fr&egrave;res et s&oelig;urs&nbsp;Avec la P&acirc;que commence le Jugement sur le monde (Jn 12,31), sur la vie, sur l&rsquo;homme, sur Dieu et nous devons partir d&rsquo;une constatation claire et &eacute;vidente: il nous est facile nous identifier av [...] ]]></description><content:encoded><![CDATA[<h2 class="wsite-content-title"><span>P&Acirc;QUE <strong>2018 <br />&#8203;</strong>TON INNOCENCE NOUS SAUVE</span><br /><span></span></h2>  <div class="paragraph"><font color="#2a2a2a">LETTRE DE COMMUNION<br /><strong>&laquo; Le Christ lui-m&ecirc;me est mort une fois pour les p&eacute;ch&eacute;s, juste pour des&nbsp;injustes, an de nous mener &agrave;&nbsp;Dieu. &raquo;&nbsp;</strong><span><span>1Pe 3, 18</span></span></font></div>  <span class='imgPusher' style='float:left;height:0px'></span><span style='display: table;width:367px;position:relative;float:left;max-width:100%;;clear:left;margin-top:0px;*margin-top:0px'><a><img src="https://www.monasteriodelaconversion.com/uploads/1/0/6/0/106021/published/el-inocente_6.jpg?1522510275" style="margin-top: 10px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; margin-right: 10px; border-width:0; max-width:100%" alt="Imagen" class="galleryImageBorder wsite-image" /></a><span style="display: table-caption; caption-side: bottom; font-size: 90%; margin-top: -10px; margin-bottom: 10px; text-align: center;" class="wsite-caption"></span></span> <div class="paragraph" style="display:block;"><span style="color:rgb(42, 42, 42)">Chers fr&egrave;res et s&oelig;urs&nbsp;</span><font color="#2a2a2a">Avec la P&acirc;que commence le Jugement sur le monde (Jn 12,31), sur la vie, sur l&rsquo;homme, sur Dieu et nous devons partir d&rsquo;une constatation claire et &eacute;vidente: il nous est facile nous identifier avec les victimes, parce que r&eacute;ellement nous somme &agrave; leurs c&ocirc;t&eacute;s, mais personne confesse le bourreau que nous sommes aussi, que nous portons &agrave; l&rsquo;int&eacute;rieur de nous-m&ecirc;mes, qui s&rsquo;accroupi dissimul&eacute;e&nbsp; dans le millier d&rsquo;actions quotidiennes que le d&eacute;lattent sans parvenir &agrave; le condamner. Nous ne sommes pas innocents&nbsp;!!! Nous avons tous prouv&eacute; notre culpabilit&eacute;, la certitude que notre vie a perdu l&rsquo;innocence en un de ses recoins. Nous sommes transgresseurs, m&ecirc;me le plus innocent parmi nous tend &agrave; d&eacute;voiler les &eacute;nigmes, et il est attir&eacute; vers eux jusqu&rsquo;au point de risquer &agrave; rentrer dans les plus sombres des mondes, y p&eacute;n&eacute;trer par pure curiosit&eacute; ou pour conna&icirc;tre en premi&egrave;re personne ou pour d&eacute;couvrir ce qui nous crie d'&ecirc;tre d&eacute;couvert comme une promesse &eacute;quivoque de la libert&eacute; et du bonheur que nous d&eacute;sirons.&nbsp;</font><br /><font color="#2a2a2a">Nous sommes des innocents mais, nous sentons-nous coupables? Dans un monde sans culpabilit&eacute; ni excuses, se d&eacute;clarer coupable est presque un impossible, une disgr&acirc;ce, une alarme. Si nous ne commettons pas des crimes ex&eacute;crables ou des actions cruelles, nous devons &ecirc;tre reconnaissants a ce que notre vie n&rsquo;ai pas &eacute;t&eacute; mue par des mains qui auraient pu nous y amener. Nous ne savons pas ce que nous serions devenus dans les m&ecirc;mes conditions de vie de tant de bourreaux.</font><br /><font color="#2a2a2a">De toute fa&ccedil;on, nous partageons le destin de tout &ecirc;tre humain et en cette esp&egrave;ce nous nous y trouvons et nous nous y sentons identifi&eacute;s. Cette cr&eacute;ature d&rsquo;esp&eacute;rance que nous sommes demande cl&eacute;mence ou la d&eacute;fense qu&rsquo;elle ne peut pas se donner &agrave; soi-m&ecirc;me, m&ecirc;me pas aux autres, quand elle assume sa culpabilit&eacute; ou quand on est bl&acirc;m&eacute;.</font><br /><font color="#2a2a2a">Le Dieu de l&rsquo;Ancien Testament parvient &agrave; charger avec le p&eacute;ch&eacute; du Peuple (Ex 34, 6-7). C&rsquo;est le Dieu &laquo;&nbsp;riche en mis&eacute;ricorde&nbsp;&raquo; (Ef 2, 4-9) qui pardonne la coulpe et maintient sa promesse parce qu&rsquo;il est innocent, et seulement l&rsquo;innocent a le pouvoir de pardonner. Cette innocence divine sera r&eacute;v&eacute;l&eacute;e dans le Fils, l&rsquo;Innocent qui prend sur soi la charge du coupable (Jn 19,17) assumant ce qu&rsquo;Il n&rsquo;est pas, se faisant condamn&eacute; &agrave; mort pour livrer la bataille qui nous appartient. Coupable&nbsp;! Il est rentr&eacute; dans la fil&eacute;e des p&eacute;cheurs et, depuis le Bapt&ecirc;me il a appartenu &agrave; la communaut&eacute; de destin de l&rsquo;homme qui consommera dans la condamnation &agrave; mort, dans le Bapt&ecirc;me de sang, nous repr&eacute;sentant, prenant n&ocirc;tre place, agissant en notre faveur, prenant sur Lui nos p&eacute;ch&eacute;s dans la demande de pardon devant le P&egrave;re (Lc 23, 34). En Lui nous avons &eacute;t&eacute; r&eacute;concili&eacute;s&nbsp;&laquo;&nbsp;Car c'&eacute;tait Dieu qui dans le Christ se r&eacute;conciliait le monde, ne tenant plus compte des fautes des hommes, et mettant en nous la parole de la r&eacute;conciliation.&raquo;2Cor 5, 19</font><br /><font color="#2a2a2a">Celui-ci est l&rsquo;exc&egrave;s (le surplus) de l&rsquo;amour de Dieu manifest&eacute; en Crist J&eacute;sus qui aura un pouvoir illimit&eacute; pour vaincre le mal, la coulpe, la haine, la distance. Il assume notre existence coupable, celle des p&eacute;cheurs, et se met &agrave; notre place, parvenant non seulement &agrave; nous remplacer mais aussi&nbsp; &agrave; nous repr&eacute;senter devant le P&egrave;re jusqu&rsquo;&agrave; parvenir &agrave; l&rsquo;ultime et d&eacute;finitive restauration qui supposera une r&eacute;novation total. (Ap 21, 5)</font><br /><font color="#2a2a2a">Et cet amour total, restaurateur, cette gr&acirc;ce de r&eacute;conciliation vers quel coupable est-elle adress&eacute;e&nbsp;? Non pas &agrave; un coupable quelconque, mais &agrave; un coupable repenti. Celle-ci est notre part irr&eacute;vocable, celle-ci la t&acirc;che du don, celle-ci la gr&acirc;ce plus ch&egrave;re, la r&eacute;ponse la plus libre, celle de plus de valeur. Parvenir &agrave; se repentir de tant de mal par tant de Bien re&ccedil;u jusqu&rsquo;&agrave; entendre de la part de l&rsquo;Innocent son jugement final sur nous&nbsp;: Innocent (Lc 23, 43)</font><br /><font color="#2a2a2a">Nous avons &eacute;t&eacute; d&eacute;livr&eacute;s du p&eacute;ch&eacute;, de la mort, et du mal par la force d&rsquo;un Agneau et cette r&eacute;alit&eacute; paradoxal du chemin chr&eacute;tien est la plus lumineuse des v&eacute;rit&eacute;s, et en m&ecirc;me temps, la plus choquant parce qu&rsquo;elle pr&eacute;sente la omni-faiblesse, la non-violence, le non pouvoir,&nbsp; comme le vrai pouvoir qui fait &eacute;clater les puissances du mal. La Passion du Christ ouvre un nouveau chemin de relation parmi les hommes et Dieu et entre nous comme fils et fr&egrave;res&nbsp;: l&rsquo;innocent cherche le coupable pour le sauver, l&rsquo;innocent n&rsquo;emploie pas la violence pour sauver le coupable de son erreur mais la provocation d&rsquo;un amour en exc&egrave;s qui paralyse la course vertigineuse de la m&eacute;chancet&eacute;. Jusqu&rsquo;&agrave; ce que le coupable reconnaisse que &laquo;&nbsp;Vraiment celui-ci &eacute;tait fils de Dieu!&nbsp;&raquo; (Mt 27, 54)</font><br /><font color="#2a2a2a">Nous avons &eacute;t&eacute; lav&eacute;s dans le sang de l&rsquo;Innocent (1 Jn 1, 7) et depuis, le martyre est le mode le plus radical de la suite du Christ et, pourtant, le chemin de l&rsquo;Eglise. Le suivre Lui, am&egrave;nera l&rsquo;&ecirc;tre humain &agrave; mettre ses pieds sur des traces douloureuses mais qui conduisent vers le matin de P&acirc;ques, en pr&eacute;sence du Ressuscit&eacute;. &nbsp;</font><br /><font color="#2a2a2a">Seigneur J&eacute;sus, mets-toi en face de nous avec toute l&rsquo;innocence de ta vie et d&eacute;voile nous la v&eacute;rit&eacute; sur nous-m&ecirc;mes, de nos envies ca&iuml;nites, de nos distances consenties, de nos propres p&eacute;ch&eacute;s d&rsquo;omission en tournant la t&ecirc;te pour ne pas voir. Seigneur de mis&eacute;ricorde, purifie notre c&oelig;ur et accordez-lui la lumi&egrave;re de cette gr&acirc;ce de r&eacute;conciliation &laquo;&nbsp;qui est son destin&nbsp;&raquo;. Arrache nos haines et nos m&eacute;chancet&eacute;s, les stratag&egrave;mes sordides du mal qui nous transpercent jusqu&rsquo;&agrave; cr&eacute;er un vide dangereux et mortel.<strong>&nbsp;</strong> Seigneur de l&rsquo;innocence, d&eacute;livrez nous de nos blessures qui blessent &agrave; d&rsquo;autres, de nos violences meurtri&egrave;res, de notre sinueuse malice que nous ne nous d&eacute;cidons pas &agrave; &eacute;radiquer et que nous cachons, la perp&eacute;tuant jusqu&rsquo;&agrave; notre mort. Seigneur, innocence b&eacute;nie, donne nous la gr&acirc;ce d&rsquo;assumer nous aussi le mal, d&rsquo;embrasser le bien, de charger avec notre propre culpabilit&eacute; et celle des autres, de nous sentir responsables du mal qu&rsquo;un fr&egrave;re p&acirc;ti et aussi de celui qu&rsquo;il commet. Ne nous laisse pas partir en nous lavant les mains, nous secouant les mains comme si nous n'avions aucun r&ocirc;le dans cette lutte acharn&eacute;e. Baptisez nous Seigneur &agrave; la P&acirc;que pour rena&icirc;tre &agrave; nouveau. D&eacute;fendez nous Seigneur, Victime innocente par nos p&eacute;ch&eacute;s. Saint et Seigneur J&eacute;sus Christ nous voulons vivre cette P&acirc;que baign&eacute;s dans le sang innocent, lav&eacute;s dans ton sang innocent. Seigneur de tout bien, passe par nos vies y arrachant la racine du mal le plus irr&eacute;ductible.&nbsp;</font><br /><font color="#2a2a2a">Nous te suivons, Innocent qui marche vers la mort en Croix. Avec toi nous allons vers J&eacute;rusalem. Nous nous engageons avec toi, nous nous mettons de ta part en ce Jugement sur le monde.</font><br /><font color="#2a2a2a">Heureuse P&acirc;que de l&rsquo;Innocent qui sauve&nbsp;!<br />Communaut&eacute; de la Conversion</font><br /><br /></div> <hr style="width:100%;clear:both;visibility:hidden;"></hr>]]></content:encoded></item><item><title><![CDATA[PASCUA 2018]]></title><link><![CDATA[https://www.monasteriodelaconversion.com/cartas-y-documentos/pascua-2018]]></link><comments><![CDATA[https://www.monasteriodelaconversion.com/cartas-y-documentos/pascua-2018#comments]]></comments><pubDate>Fri, 30 Mar 2018 16:30:00 GMT</pubDate><category><![CDATA[Uncategorized]]></category><guid isPermaLink="false">https://www.monasteriodelaconversion.com/cartas-y-documentos/pascua-2018</guid><description><![CDATA[El inocente que nos salva  &ldquo;Cristo muri&oacute; una sola vez por los pecados, el inocente por los culpables, para conducirlos a Dios&rdquo;&nbsp;1 Pe 3, 18   Queridos hermanos y hermanas, comienza con la Pascua el Juicio sobre el mundo (Jn 12, 31), sobre la vida, sobre el hombre, sobre Dios, y hemos de partir de una constataci&oacute;n clara y evidente:&nbsp;que nos es f&aacute;cil identi carnos con las v&iacute;ctimas, porque realmente estamos al lado de ellas, pero nadie confesamos al ve [...] ]]></description><content:encoded><![CDATA[<h2 class="wsite-content-title">El inocente que nos salva</h2>  <div class="paragraph"><strong style="color:rgb(42, 42, 42)">&ldquo;Cristo muri&oacute; una sola vez por los pecados, el inocente por los culpables, para conducirlos a Dios&rdquo;</strong><span style="color:rgb(42, 42, 42)">&nbsp;1 Pe 3, 18</span></div>  <span class='imgPusher' style='float:left;height:0px'></span><span style='display: table;width:auto;position:relative;float:left;max-width:100%;;clear:left;margin-top:0px;*margin-top:0px'><a><img src="https://www.monasteriodelaconversion.com/uploads/1/0/6/0/106021/published/el-inocente_3.jpg?1522339717" style="margin-top: 5px; margin-bottom: 5px; margin-left: 0px; margin-right: 10px; border-width:1px;padding:3px; max-width:100%" alt="Imagen" class="galleryImageBorder wsite-image" /></a><span style="display: table-caption; caption-side: bottom; font-size: 90%; margin-top: -5px; margin-bottom: 5px; text-align: center;" class="wsite-caption"></span></span> <div class="paragraph" style="display:block;"><span>Queridos hermanos y hermanas, comienza con la Pascua el Juicio sobre el mundo (Jn 12, 31), sobre la vida, sobre el hombre, sobre Dios, y hemos de partir de una constataci&oacute;n clara y evidente:&nbsp;que nos es f&aacute;cil identi carnos con las v&iacute;ctimas, porque realmente estamos al lado de ellas, pero nadie confesamos al verdugo que tambi&eacute;n somos o llevamos dentro o se agazapa disimulado en las miles acciones cotidianas que le delatan sin llegar a condenarlo.&nbsp;&iexcl;No somos inocentes! Todos hemos comprobado nuestra culpabilidad, la certeza de que nuestra vida perdi&oacute; la inocencia en alguno de sus primeros recovecos. Somos transgresores, incluso el m&aacute;s inocente de nosotros tiende a desvelar los enigmas y es atra&iacute;do por ellos hasta el punto de arriesgarse a entrar en los&nbsp;</span><span>mundos m&aacute;s oscuros, adentrarse en ellos por pura curiosidad o por conocer en primera persona o&nbsp;</span><span>por descubrir lo que nos grita ser descubierto como promesa equ&iacute;voca de la libertad y de la felicidad&nbsp;</span><span>que tanto deseamos.&nbsp;</span><br /><span>No somos inocentes pero, &iquest;nos sentimos culpables? En un mundo sin culpas ni disculpas declararse&nbsp;</span><span>culpable es casi un imposible, un desfavor, una alarma. Si no llegamos a cometer cr&iacute;menes&nbsp;</span><span>execrables o acciones crueles, hemos de agradecer que nuestra vida no haya sido movida por manos que hubieran podido llevarnos a ello. No sabemos qu&eacute; hubiera sido de nosotros en las mismas condiciones de vida de tantos verdugos.&nbsp;</span><br /><span>Sea como sea, compartimos el destino de todo ser humano y en esta especie nos encontramos y&nbsp;</span><span>con ella nos identi camos. Esta criatura de esperanza que somos pide clemencia o la defensa que no puede darse a s&iacute; misma e, incluso, a los dem&aacute;s, cuando asume sus culpas o cuando es culpado.&nbsp;</span><br /><span>El Dios del AT llega a cargar con el pecado del Pueblo (Ex 34, 6-7). Es el Dios &ldquo;rico en misericordia&rdquo; (Ef 2, 4-9) que perdona la culpa y mantiene su promesa porque es inocente y solo el inocente tiene el poder de perdonar. Esa inocencia divina ser&aacute; revelada en el Hijo, el Inocente que toma la carga del culpable (Jn 19, 17), asumiendo lo que no es, haci&eacute;ndose reo de muerte para librar la batalla&nbsp;</span><span>que nos pertenec&iacute;a a nosotros. &iexcl;Culpable! &Eacute;l ha entrado en el r&iacute;o de los pecadores y, desde el&nbsp;</span><span>Bautismo, ha pertenecido a la comunidad de destino del hombre que consumar&aacute; en la condena a muerte, en el Bautismo de sangre, represent&aacute;ndonos, poni&eacute;ndose en nuestro lugar, actuando en favor nuestro y haci&eacute;ndose cargo de nuestros pecados en la petici&oacute;n del perd&oacute;n ante el Padre (Lc&nbsp;</span><span>23, 34). En &Eacute;l hemos sido reconciliados. &ldquo;Porque en Cristo estaba Dios reconciliando al mundo&nbsp;</span><span>consigo, no tomando en cuenta las transgresiones de los hombres, sino poniendo en nosotros la&nbsp;</span><span>palabra reconciliaci&oacute;n&rdquo; (2 Cor 5, 19).&nbsp;</span><br /><span>Este es el exceso (el de-m&aacute;s) del amor de Dios manifestado en Cristo Jes&uacute;s que va a tener un poder ilimitado para vencer el mal, la culpa, el odio, la distancia. &Eacute;l asume nuestra existencia culpable,&nbsp;</span><span>la de los pecadores, y se pone en nuestro lugar, llegando no solo a sustituirnos sino tambi&eacute;n a&nbsp;</span><span>representarnos ante el Padre hasta llegar a una restauraci&oacute;n &uacute;ltima y de nitiva que suponga una renovaci&oacute;n total (Ap 21, 5).&nbsp;</span><br /><span>Y, este amor total y restaurador, esta gracia de reconciliaci&oacute;n, &iquest;a qu&eacute; culpable va dirigida? No a un culpable cualquiera sino al culpable arrepentido. Esta es nuestra parte irrevocable, esta la tarea del don, esta la gracia m&aacute;s cara, la respuesta m&aacute;s libre, la m&aacute;s valiosa. Llegar a arrepentirse de tanto&nbsp;</span><br /><br /><span>mal por el mucho Bien recibido hasta escuchar de parte del Inocente su juicio nal sobre nosotros:&nbsp;</span><span>Inocente (Lc 23, 43).&nbsp;</span><br /><span>Hemos sido liberados del pecado, de la muerte y del mal por la fuerza de un Cordero y esta realidad parad&oacute;jica del camino cristiano es la verdad m&aacute;s luminosa y, a la vez, la m&aacute;s chocante porque presenta la omni-debilidad, la no violencia, el no-poder como el verdadero poder que revienta las potencias del mal. La Pasi&oacute;n de Cristo abre una senda nueva de relaci&oacute;n entre los hombres y Dios y entre nosotros como hijos y hermanos: el inocente busca al culpable para salvarle, el inocente no emplea la violencia para salvar al culpable de su error sino la provocaci&oacute;n de un amor en exceso que paralice la carrera vertiginosa de la maldad. Hasta que el culpable reconozca que &ldquo;verdaderamente este era Hijo de Dios&rdquo; (Mt 27, 54).&nbsp;</span><br /><span>Hemos sido lavados en la sangre del Inocente (1 Jn 1, 7) y, desde entonces, el martirio es el modo de seguimiento m&aacute;s radical de Jes&uacute;s y, por tanto, el camino de la Iglesia. Seguirle a &Eacute;l llevar&aacute; al ser humano a poner sus pies en huellas dolientes pero que conducen a la ma&ntilde;ana de Pascua, a la presencia del Resucitado.&nbsp;</span><br /><span>Se&ntilde;or Jes&uacute;s, ponte frente a nosotros con toda la inocencia de tu vida y desv&eacute;lanos la verdad de nosotros mismos, de nuestras envidias cainitas, de nuestras distancias consentidas, de nuestros pecados de omisi&oacute;n por volver la cabeza para no ver. Puri ca, Se&ntilde;or de misericordia, nuestro coraz&oacute;n y dale la luz de esta gracia de reconciliaci&oacute;n &ldquo;que es su destino&rdquo;. Arranca nuestros odios y maldades, las s&oacute;rdidas estratagemas del mal que nos va horadando hasta crear un vac&iacute;o peligroso y mortal. L&iacute;branos, Se&ntilde;or de la Inocencia, de nuestras heridas que hieren a otros, de nuestras violencias asesinas, de nuestra sinuosa malicia que no nos decidimos a erradicar y la escondemos, perpetu&aacute;ndola hasta la muerte. Se&ntilde;or, Inocencia bendita, danos la gracia de poder asumir tambi&eacute;n nosotros el mal, abrazarnos al bien, cargar con la culpa propia y con la ajena, sentirnos responsables del mal que un hermano padece y tambi&eacute;n del que comete. No nos dejes partir lav&aacute;ndonos las manos, sacudi&eacute;ndonos las manos como si no tuvi&eacute;semos parte en esta lucha encarnizada. Baut&iacute;zanos, Se&ntilde;or, en la Pascua para volver a nacer. De &eacute;ndenos, Se&ntilde;or, V&iacute;ctima inocente por nuestros pecados. Santo y Se&ntilde;or Jesucristo queremos vivir esta Pascua ba&ntilde;ados en la sangre inocente, lavados en tu sangre inocente. Pasa, Se&ntilde;or de todo bien, por nuestras vidas arrancando la rai&#769;z del mal m&aacute;s irreductible.&nbsp;</span><br /><span>Te seguimos, Inocente que caminas hacia la muerte en Cruz. Vamos contigo a Jerusal&eacute;n. Nos comprometemos contigo, nos pondremos de tu parte en este Juicio sobre el mundo.&nbsp;</span><br /><br /><span>&iexcl;Feliz Pascua del Inocente que salva!&nbsp;</span><br /><span>Comunidad de la Conversi&oacute;n</span></div> <hr style="width:100%;clear:both;visibility:hidden;"></hr>  <div><div class="wsite-multicol"><div class="wsite-multicol-table-wrap" style="margin:0 -15px;"> 	<table class="wsite-multicol-table"> 		<tbody class="wsite-multicol-tbody"> 			<tr class="wsite-multicol-tr"> 				<td class="wsite-multicol-col" style="width:50%; padding:0 15px;"> 					 						  <div class="wsite-spacer" style="height:50px;"></div>   					 				</td>				<td class="wsite-multicol-col" style="width:50%; padding:0 15px;"> 					 						  <div class="wsite-spacer" style="height:50px;"></div>   					 				</td>			</tr> 		</tbody> 	</table> </div></div></div>]]></content:encoded></item><item><title><![CDATA[Passover of the Innocent who saves]]></title><link><![CDATA[https://www.monasteriodelaconversion.com/cartas-y-documentos/passover-of-the-innocent-who-saves]]></link><comments><![CDATA[https://www.monasteriodelaconversion.com/cartas-y-documentos/passover-of-the-innocent-who-saves#comments]]></comments><pubDate>Fri, 30 Mar 2018 13:20:30 GMT</pubDate><category><![CDATA[INGL&Eacute;S]]></category><guid isPermaLink="false">https://www.monasteriodelaconversion.com/cartas-y-documentos/passover-of-the-innocent-who-saves</guid><description><![CDATA[Communion Letter   	 		 			 				 					 						          					 								 					 						  Passover 2018&nbsp;Your innocence saves us  &nbsp;&ldquo;Christ himself died once and for all for sins, the upright for the sake of the guilty, to lead us to God&rdquo;&nbsp;&#8203;(1 Pe 3, 18)   					 							 		 	   Dear brothers and sisters, with the Passover, the judgment upon the world begins (Jn 12,31), upon life, upon mankind, upon God, and we must start off from a clear and obvious statement: that it is ea [...] ]]></description><content:encoded><![CDATA[<div class="paragraph"><span>Communion Letter</span></div>  <div><div class="wsite-multicol"><div class="wsite-multicol-table-wrap" style="margin:0 -15px;"> 	<table class="wsite-multicol-table"> 		<tbody class="wsite-multicol-tbody"> 			<tr class="wsite-multicol-tr"> 				<td class="wsite-multicol-col" style="width:42.614379084967%; padding:0 15px;"> 					 						  <div><div class="wsite-image wsite-image-border-none " style="padding-top:10px;padding-bottom:10px;margin-left:0px;margin-right:0px;text-align:center"> <a> <img src="https://www.monasteriodelaconversion.com/uploads/1/0/6/0/106021/published/el-inocente_5.jpg?1522416370" alt="Imagen" style="width:auto;max-width:100%" /> </a> <div style="display:block;font-size:90%"></div> </div></div>   					 				</td>				<td class="wsite-multicol-col" style="width:57.385620915033%; padding:0 15px;"> 					 						  <h2 class="wsite-content-title">Passover <strong>2018&nbsp;</strong><br /><font size="6">Your innocence saves us</font></h2>  <div class="paragraph"><span style="color:rgb(42, 42, 42)">&nbsp;</span><strong style="color:rgb(42, 42, 42)">&ldquo;Christ himself died once and for all for sins, the upright for the sake of the guilty, to lead us to God&rdquo;&nbsp;<br />&#8203;</strong><span style="color:rgb(42, 42, 42)">(1 Pe 3, 18)</span></div>   					 				</td>			</tr> 		</tbody> 	</table> </div></div></div>  <div class="paragraph"><span style="color:rgb(42, 42, 42)">Dear brothers and sisters, with the Passover, the judgment upon the world begins (Jn 12,31), upon life, upon mankind, upon God, and we must start off from a clear and obvious statement: that it is easy for us to identify ourselves with the victims, because we really are next to them, but none of us confesses the executioner that we also are or carry inside or lurks disguised in the thousands of daily actions that betray him without condemning him.</span><br /><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">We are not innocent! We have all proved our guilt, the certainty that our life lost its innocence in one of its firsts nooks. We are transgressors, even the most innocent one of us tends to reveal the enigmas and is attracted by them up to the point of risking entering the darkest worlds, deepening in them for the sake of pure curiosity or so as to know first-hand or to discover what shouts at us to be discovered as an equivocal promise of the freedom and happiness we so much desire.&nbsp;</span><br /><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">We are not innocent, but do we feel guilty? In a world with no guilts or apologies, to declare oneself guilty is nearly an imposible, a disfavor, an alarm. If we don&rsquo;t get to commit execrable crimes or cruel actions, we are to be grateful that our life hasn't been moved by hands that could have led us to it. We don't know what could&rsquo;ve become of us in the same life conditions of so may executioners.&nbsp;</span><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">Either way, we share every human being&rsquo;s destiny and in this species we find ourselves and with it we identify ourselves. This creature of hope that we are, begs for clemency or for the defense it cannot give itself and, nor to others when it asumes its faults or when its blamed.&nbsp;</span><br /><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">The God of the Old Testament bears with the sin of the People (Ex 34, 6-7). He&rsquo;s the God &ldquo;rich in mercy&rdquo; (Eph 2,4-9) that forgives the faults and keeps his promise because he is innocent and only He who is innocent has the power to forgive. That devine innocence will be revealed in the Son, the Innocent who takes upon Himself the burden of the guilty (Jn 19,17), assuming what he is not, making himself death row<strong>&nbsp;</strong>in order to wage the war that belonged to us. Guilty! He has entered the river of sinners, and since the Baptism, he has belonged to the community of destiny of the man that will be consummated&nbsp; in the death sentence, in the Baptism of blood, representing us, taking our place, acting in our favor and taking charge of our sins in the petition for forgiveness before the Father (Lk 23,34). In him we have been reconciled. &ldquo;God was in Christ reconciling the world to himself, not holding anyone's faults against them, but entrusting to us the message of reconciliation.&rdquo; (2 Cor 5,19)</span><br /><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">This is the excess of God&rsquo;s love reveled in Jesus Christ that is going to have a limitless power to winnower evil, blame, hatred, distance. He assumes our guilty existence, that of the sinners, and he takes our place, up to the point of not only replacing us, but also to represent us before the Father until an ultimate and definitive restoration is reached that will imply a total renewal (Rev 21,5).&nbsp;</span><br /><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">And this total and restoring love, this grace of reconciliation, which guilty person is it intended for? Not to any guilty but to the repented one. This is our irrevocable part, this is the gift&rsquo;s task, this the most expensive grace, the most free answer, the most valuable. To regret such wickedness in exchange for so much goodness received, until we listen from the Innocent his final judgment upon us: Innocent (Lk 23, 43).</span><br /><br /><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">We have been delivered from sin, from death and from evil through the strength of a Lamb and this paradoxical reality of the christian way is the brightest truth and, at the same time, the most striking, because it presents the all-weakness, the non violence, the non power, as the true power that bursts the powers of evil. The Passion of Christ opens a new path of relationship between men and God, and between us as sons and brothers: He who is innocent looks for the guilty one in order to save him, he who is innocent doesn't make use of violence to save the guilty one from his error, but rather the provocation of a love in excess that can paralyze the vertiginous race of evilness. Until the guilty admits that &ldquo;truly this was the Son of God&rdquo; (Mt 27, 54).</span><br /><br /><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">We have been washed in the blood of the Innocent (Jn1,7), and ever since, martyrdom is the most radical way to follow Jesus and, therefor, the way of the Church. To follow him will lead the human being to put his feet in his hurting footprints, but that lead to the morning of Easter, to the presence of the Risen.&nbsp;</span><br /><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">Lord Jesus, face us with all the innocence of your life and reveal to us the truth of ourselves, of our vengeful envies, of our allowed distances, of our since of omission because we turn away so as not to see. Purify, Lord of mercy, our heart and give it the light of this grace of reconciliation &ldquo;that is its destiny&rdquo;. Strip our hatreds and wrongdoings, the sordid stratagems of evil that pierce us until a dangerous and mortal vacuum is created. Free us, Lord of Innocence, from our wounds that wound others, from our assassin violences, from our sinuous malice which we never make the point of eradicating and which we hide, perpetuating it until death. Lord, blessed Innocence, give us the grace of being able to asume evil, of embracing goodness, of bearing our own blame and the foreign one, of feeling responsables for the evil that a brother suffers and also the evil he commits. Don&rsquo;t let us leave washing our hands, shaking our hands as if we had no part in this fierce battle. Baptize us, Lord, in the Passover so as to be born again. Defend us, Lord, innocent Victim for our sins. Holy and Lord Jesus Christ, we want to live this Passover washed by the innocent blood, washed by your innocent blood. Lord of all goodness, pass through our lives rooting out the most irreductible evilness.&nbsp;</span><br /><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">We follow you, Innocent who walks towards death upon the Cross. We are going with you towards Jerusalem. We commit to you, we will take sides with you in this Judgment upon the World.&nbsp;</span><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">Happy Passover of the Innocent who saves!</span><br /><span style="color:rgb(42, 42, 42)">Comunidad de la Conversion (Community of the Conversion)</span></div>]]></content:encoded></item></channel></rss>